Νέα Αφίσα Ε.Α.Α.Κ. - Η εξέγερση του Δεκέμβρη γεννά τους αγώνες του αύριο

Κάντε κλικ πάνω στην αφίσα για μεγέθυνση.

Ανακοίνωση Ε.Α.Α.Κ. για τη μείωση της ποινής του "Περίανδρου''

ΠΡΟΚΛΗΣΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟ ΔΟΛΟΦΟΝΟ «ΠΕΡΙΑΝΔΡΟ»

Ο «Περίανδρος» (Α. Ανδριτσόπουλος) είχε καταδικαστεί πρωτόδικα για τρεις απόπειρες ανθρωποκτονίας με δόλο κατά των φοιτητών και αγωνιστών της Αριστεράς, Δημήτρη Κουσουρή (μέλους της ΕΑΑΚ και του Κ.Σ. της ΕΦΕΕ), Γ.Κ. και Η.Φ. Το Εφετείο μετέτρεψε την απόπειρα δολοφονίας εναντίον των Καραμπατσόλη – Φωτιάδη σε απλή πρόκληση σωματικής βλάβης, αδίκημα το οποίο έχει παραγραφεί (η δολοφονική επίθεση έγινε τον Ιούνιο του 1998), με αποτέλεσμα ο Περίανδρος να απαλλαχθεί αμέσως για τις συγκεκριμένες κατηγορίες και άρα να αλλάξει η ποινή κάθειρξης από 21 σε 12 χρόνια! Παράλληλα, ο «Περίανδρος» κρατείται σε αγροτικές φυλακές (ένα προνόμιο που λίγοι κρατούμενοι απολαμβάνουν), και έτσι κάθε μέρα φυλάκισης μετρά διπλή. Με βάση το χρόνο που είναι ήδη φυλακισμένος, σε σύντομο διάστημα θα μπορεί να υποβάλλει αίτηση αποφυλάκισης και να γίνει δεκτή.

Η συνεργία και συγκάλυψη του κράτους και των κυβερνήσεων του, τόσο της ΝΔ όσο και του ΠΑΣΟΚ, στη δολοφονική δραστηριότητα του «βαθιού κράτους» και των φασιστικών οργανώσεων επιβεβαιώνεται εκ νέου με την συγκεκριμένη απόφαση του Εφετείου. Σε μια περίοδο που η γενικευμένη οικονομική και πολιτική κρίση βρίσκεται σε εξέλιξη είναι φανερό ότι το αστικό κράτος μεριμνά για την θωράκιση του από τους νέους νικηφόρους κινηματικούς αγώνες, από τις νέες εξεγέρσεις της νεολαίας και των εργαζομένων που έρχονται. Σε αυτή την προσπάθεια φαίνεται ότι χρησιμοποιείται κάθε μέσο από τα χημικά και τα γκλοπ των ΜΑΤ έως τις σφαίρες, τις χειροβομβίδες, τις δικαστικές αποφάσεις αλλά και κάθε λογής φασιστική πρακτική. Γι’ αυτό και παρακρατικές, φασιστικές συμμορίες όπως η Χρυσή Αυγή κάνουν την εμφάνιση τους ξανά (είτε απροκάλυπτα με επιθέσεις σε αγωνιστές και χώρους είτε με τον μανδύα των «αγανακτισμένων πολιτών»), για να διεκπεραιώσουν την «βρόμικη δουλειά», για να φτάσουν εκεί που δεν φτάνει το νομικό πλαίσιο, τα κάθε τύπο «αντιτρομοκρατικά» δόγματα ΗΠΑ και ΕΕ.

Ειδικά η κυβέρνηση της ΝΔ έχει τεράστιες ευθύνες για την ευρύτερη νομιμοποίηση της εθνικιστικής, ακροδεξιάς παρουσίας και παρέμβασης, με τις συνδιαλλαγές της με το φασιστικό ΛΑΟΣ, με την υπόθαλψη δολοφονικών ενεργειών ενάντια στο εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα και τους αγωνιστές του.

Η ΕΑΑΚ και η αντικαπιταλιστική αριστερά δεν είχαν και δεν έχουν καμιά αυταπάτη για τον πολιτικό χαρακτήρα και την τοποθέτηση των οργάνων της «έννομης» τάξης, για τον ρόλο του ίδιου του δικαστικού συστήματος. Μόνο οι αγώνες του φοιτητικού κινήματος, της νεολαίας και των εργαζομένων αποτελούν εγγυητή για την απόκρουση και το τσάκισμα της κρατικής καταστολής, των παρακρατικών επιθέσεων και των ακροδεξιών τραμπούκων. Μέσα από την πάλη για την ανατροπή της δολοφονικής κυβέρνησης της ΝΔ, της σύμπραξης του ΠΑΣΟΚ και των κατευθύνσεων της Ε.Ε., μέσα από τη συλλογική μάχη για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων της νεολαίας και των εργαζομένων σε εκπαίδευση, εργασία και δημοκρατία είναι που θα συντριβεί η κάθε τρομοκρατική επίθεση ενάντια στο κίνημα, η κάθε νομιμοποίηση των δολοφονικών ενεργειών κράτους και παρακράτους.

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση
σε ΑΕΙ - ΤΕΙ

Φλεβάρης 1973 - Δεκέμβρης 2008

Κάντε κλικ πάνω στην αφίσα για μεγέθυνση.

Όλοι και Όλες την Πέμπτη 12/03 στο εφετείο για τη δίκη του φασίστα ''Περίανδρου''

Την Πέμπτη 12/03 βγαίνει η απόφαση στη δίκη σε δεύτερο βαθμό του υπαρχηγού της Χρυσής Αυγής "Περίανδρου" Ανδριτσόπουλου. Ο διαβόητος "Περίανδρος" είχε καταδικαστεί πρωτόδικα σε 21 χρόνια κάθειρξη για τις απόπειρες δολοφονίας των αγωνιστών φοιτητών Δημήτρη Κουσουρή, Ηλία Φωτιάδη και Γιάννη Καραμπατσόλη το 1998.
Αριστερές οργανώσεις, φοιτητικοί σύλλογοι, αντιρατσιστικές κινήσεις και δημοτικά σχήματα καλουν σε μαζική παρουσία στο Εφετείο (επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας με είσοδο από την οδό Λουκάρεως στον 6ο όροφο) την Πέμπτη 12/03 στις 09.00 το πρωί.

Απαιτούμε την παραδειγματική τιμωρία του Περίανδρου Ανδρουτσόπουλου για την τριπλή απόπειρα ανθρωποκτονίας και την καταδίκη των δολοφονικών φασιστικών πρακτικών και αντιλήψεων, των συμμοριών και όσων τις καλύπτουν και αξιοποιούν τη δράση τους.

Φτάνει πια με τη λάσπη και τη χυδαιότητα!

Σε μια προσπάθεια αυτοσυγκρότησης η ΠΚΣ στο προεκλογικό της κείμενο κατηγορεί τα σχήματα των ΕΑΑΚ για παζάρια με μεγαλοκαθηγητάδες ενώ τα παρουσιάζει ως μορφώματα που εκπροσωπούν τον ΣΥΝ!

Να απολογηθούν αυτοί που:

*Το Δεκέμβρη, στη μεγαλύτερη κοινωνική έκρηξη κατήγγειλαν τους αγωνιζόμενους νεολαίους, εργαζομένους, μετανάστες ως πράκτορες της CIA, που στήριζαν την καταστολή, τα δακρυγόνα, τις συλλήψεις, τους ξυλοδαρμούς με χαφιέδικο τρόπο, που δέχονταν συγχαρητήρια από τον Καρατζαφέρη και τον Καραμανλή, για την προδοτική τους στάση απέναντι στο λαϊκό κίνημα.

Να απολογηθούν αυτοί που:

*Την ώρα που ο σύλλογος έδινε τη μεγαλύτερη μάχη απέναντι στο φασίστα ρατσιστή Ρούσσο που έσπασε το άσυλο με μπράβους, η ΠΚΣ τον στήριζε να παραμείνει στη σχολή, ενώ τα στελέχη της παρέμεναν στο μάθημα τους «κυρίου καθηγητή» με τους μπράβους μέσα στην αίθουσα!

Να απολογηθούν αυτοί που:

*Χρόνια τώρα τηρούν σιγή ιχθύος για την καθηγητική αυθαιρεσία που οργιάζει, τα μαζικά κοψίματα, την ασφυκτική επιτήρηση, που με τη στάση τους στηρίζουν και νομιμοποιούν το καθηγητικό κατεστημένο, τις αυθαιρεσίες και τα συμφέροντά του.

Να απολογηθούν αυτοί που:

*Επιμένουν σκληρά στη λογική του εκπροσώπου, του παράγοντα, του φοιτητοπατέρα κόντρα σε κάθε μαζική αδιαμεσολάβητη κινηματική διαδικασία.

Να απολογηθούν αυτοί που:

*Πιστοί στη λογική της διάσπασης που θέτει το ΚΚΕ και η ΚΝΕ στο κίνημα, διασπούν και τελικά προδίδουν το φοιτητικό και λαϊκό κίνημα.

Ρ.Α.Πα.Ν.-Σ.Α.Φ.Ν.

Το Άσυλο των κοινωνικών αγώνων στο στόχαστρό τους...

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ…

Το τελευταίο διάστημα πολύς λόγος γίνεται από πλευράς κυβερνητικού κέντρου, πολιτικών κομμάτων και φορέων, ΜΜΕ, αλλά και πανεπιστημιακών αρχών για το ζήτημα του Ασύλου, και μάλλον όχι τυχαία. Η σύγκλητος του ΕΚΠΑ με αφορμή το περιστατικό της διάλυσης εκδήλωσης από ομάδα ατόμων προέβη σε μια πρωτοφανή και

κατάπτυστη ανακοίνωση η οποία καταλήγει καλώντας «την Πολιτεία και τα Κόμματα» να επέμβουν δραστικά στα πανεπιστημιακά ιδρύματα προκειμένου να περιοριστούν τα κρούσματα βίας. Όχι μόνο τηρείται σιγή ιχθύος, αναφορικά με το ζήτημα του Ασύλου και τις παραβιάσεις του, αλλα εν τέλει προσφέρεται πλήρης νομιμοποίηση στους κρατικούς μηχανισμούς, αναπόσπαστο μέρος των οποίων αποτελεί και ο κατασταλτικός μηχανισμός, να άρουν το Άσυλο, να ασκήσουν τη δική τους (σίγουρα ισχυρότερη) βία και να καταστείλουν οποιαδήποτε δράση βάσει των δικών τους κριτηρίων, διασαλεύει «την τάξη, την ησυχία και την ασφάλεια».

Το Άσυλο υπήρξε πάντα η ασφαλιστική δικλείδα της πραγμάτωσης ενός θεμελιώδους ρόλου του πανεπιστημίου εκτός της εκπαιδευτικής διαδικασίας, που δεν είναι άλλος από το ρόλο του ως χώρος πολιτικοποίησης, αμφισβήτησης και διεκδίκησης και ανάπτυξης δυναμικών και νικηφόρων κινημάτων. Εδώ θα πρέπει να τονιστεί ότι ο όρος «ελεύθερη διακίνηση ιδεών» την οποία προασπίζει το Άσυλο δεν αναφέρεται κυρίαρχα στην εκπαιδευτική διαδικασία, καθώς εκεί είναι ούτως ή άλλως εξασφαλισμένη, αλλά στην ελεύθερη ιδεολογικοπολιτική ζύμωση, στην ανεμπόδιστη ανάπτυξη πολιτικής και συνδικαλιστικής δράσης από τους φοιτητές χωρίς κανενός είδους έλεγχο, περιορισμό και πειθάρχηση από τα ασφυκτικά στενά όρια της «νομιμότητας» όπως αυτή ορίζεται από τον κρατικό κατασταλτικό μηχανισμό.

Αναμφίβολο είναι πως εάν το Άσυλο εξέλειπε, η πολιτική ενεργοποίηση μεγάλης μερίδας του φοιτητικού σώματος, η προβολή αντιρρήσεων απέναντι στις επιλογές του εκάστοτε κυβερνητικού κέντρου και στη βία που ασκείται μέσω αυτών, η σύγκληση Γενικών Συνελεύσεων οι οποίες θα μπορούσαν να λάβουν αγωνιστικές αποφάσεις δεν θα ήταν καθόλου δεδομένες. Αναμφίβολο είναι επίσης, ότι ούτε λόγος δεν θα γινόταν για δυναμικές μορφές πάλης, όπως αυτή των καταλήψεων, του μέσου που πραγματικά άσκησε τη μέγιστη πίεση στην κυβέρνηση και οδήγησε το φοιτητικό κίνημα των προηγούμενων χρόνων σε νίκες. Είναι προφανές πως οποιαδήποτε απόπειρα υιοθέτησης οξυμένων μορφών πάλης και σύγκρουσης με τις κυρίαρχες επιλογές θα ποινικοποιούνταν και θα καταστέλλονταν άμεσα, πατάσσοντας κάθε αναπτυσσόμενη αντίσταση εν τη γενέσει.

Από όλα τα παραπάνω συνάγεται άμεσα ότι το Άσυλο συνιστά σημαντικότατο οχυρό των φοιτητικών αλλά και εν γένει λαϊκών αγώνων, καθώς είναι ελλιπές να το αντιμετωπίζουμε ως θεσμό που αφορά αμιγώς το φοιτητικό υποκείμενο αλλά, αντιθέτως ως χώρο έκφρασης και άμυνας του συνόλου των κινητοποιούμενων μαζών απέναντι σε κάθε μορφής φυσικής και ιδεολογικής κρατικής βίας και καταστολής.

Στον αντίποδα, η ύπαρξή του μπορεί να θέσει ανυπέρβλητα αναχώματα στις κυρίαρχες στοχεύσεις. Στην προσπάθεια άρσης στοιχειωδών δικαιωμάτων φοιτητών και εργαζομένων, στην προσπάθεια πειθάρχησης, καθυπόταξης και απολιτικοποίησής τους (ο ρόλος του Ασύλου στον πρόσφατο αγώνα των φοιτητών ενάντια στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση το απέδειξε περίτρανα). Γι’ αυτό το λόγο, η παραβίαση, η περιστολή και εν τέλει η πλήρης κατάργησή του αποτελεί διαρκή κατεύθυνση που τίθεται από τα εκάστοτε κέντρα εξουσίας. Κάτι τέτοιο γίνεται προφανές από τις συνεχείς παραβιάσεις του από τις αστυνομικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια του φοιτητικού κινήματος, όπου τα ΜΑΤ καταδίωκαν τους διαδηλωτές έως τους χώρους Ασύλου και έπειτα επιδίδονταν σε αλόγιστη ρίψη χημικών και δακρυγόνων μέσα στο Άσυλο στοχεύοντας αφ’ ενός στην τρομοκράτηση των αγωνιζόμενων φοιτητών και αφ’ ετέρου στην υπονόμευση της διεξαγωγής συντονιστικών διαδικασιών των Γενικών Συνελεύσεων και καταλήψεων, οι οποίες θα έθεταν και σαφές στίγμα συνέχισης και κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων, δηλαδή στην άρση του δικαιώματος των φοιτητών στην ελεύθερη διακίνηση των πολιτικών τους ιδεών.

Επίσης, δεν είναι λίγες οι φορές που η κυβερνητική παράταξη, η ΔΑΠ, έχει καταστρατηγήσει το Άσυλο φέρνοντας μέσα σε αυτό μπράβους και λοιπά παρακρατικά στοιχεία, ενώ πρόσφατο είναι το περιστατικό της πύλης του Κάτω Πολυτεχνείου από ΜΑΤ, τα οποία εμπόδισαν το σώμα διαδηλωτών να προσεγγίσει τον πιο ιστορικά φορτισμένο χώρο Ασύλου σε ολόκληρο τον κοινωνικό σχηματισμό.

Ωστόσο, η περιστολή και η προοπτική κατάργησης του Ασύλου αποτελεί εξαιρετικά υψηλό ιεραρχημένο στόχο και σε θεσμικό επίπεδο. Η σχετική διάταξη του νέου νόμου-πλαίσιο διαστρεβλώνει και ουσιαστικά αναστρέφει πλήρως τη λειτουργία που επιτελεί το Άσυλο. Αυτό, πλέον, περιορίζεται αποκλειστικά σε χώρους όπου πραγματοποιείται μάθημα και μόνο ως προς την ανεμπόδιστη ροή της εκπαιδευτικής διαδικασίας, μέσω της οποίας διακινούνται ελεύθερα οι ακαδημαϊκές ιδέες. Τελικά, σύμφωνα με το νέο νόμο-πλαίσιο, το Άσυλο περιορίζεται για να αντιμάχεται όλα όσα μέχρι τώρα προστάτευε, αφού, για παράδειγμα, η διακοπή ενός μαθήματος για τη διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης σε μια αίθουσα ή μια κατάληψη διαταράσσουν την εύρυθμη λειτουργία της σχολής και άρα συνιστούν παραβίαση του Ασύλου. Φυσικά, είναι σαφές ότι οι «ατίθασοι» φοιτητές που θα διεκδικούν να παρεμβαίνουν δυναμικά στις Γενικές Συνελεύσεις Τμήματος καθηγητών προκειμένου να διασφαλίσουν τα απτά και άμεσα υλικά συμφέροντά τους (όπως την αποπομπή του Ρούσσου) πολύ εύκολα θα χαρακτηρίζονται ως ταραξίες της ακαδημαϊκής ομαλότητας και συνεπώς δεν θα έχουν θέση μέσα στο νέου τύπου Άσυλο!

Η κατεύθυνση καταστρατήγησης του Ασύλου είναι ιδιαίτερα ενισχυμένη στην παρούσα συγκυρία. Κάτι τέτοιο δεν είναι καθόλου τυχαίο. Αντίθετα, σχετίζεται άμεσα με την όξυνση των κοινωνικών αγώνων, με την κοινωνική έκρηξη κατά τη διάρκεια του Δεκέμβρη. Ένα τέτοιο δυναμικό κίνημα, πραγματικά ικανό να προκαλέσει τριγμούς στο κυβερνητικό κέντρο και να ανακόψει την επιθετική κίνηση της κυβέρνησης σε όλα τα μέτωπα, ανέδειξε σε αναγκαιότητα στην τελευταία και τους συμμάχους της την επιβολή ενός συνολικού κατασταλτικούς χτυπήματος στις δυνάμεις του κινήματος. Αυτή ακριβώς ήταν και η αιτία που οδήγησε το σύνολο των κρατικών μηχανισμών σε μια συνεχή συκοφάντηση και λασπολογία ενάντια στην έννοια και στο ρόλο του Ασύλου, χαρακτηρίζοντάς το ως «άσυλο εγκληματιών».

Οι δυνάμεις καταστολής όχι μόνο παραβίαζαν καθημερινά το Άσυλο κατά τη διάρκεια του Δεκέμβρη, πολιορκώντας επί ώρες τα πανεπιστημιακά ιδρύματα και πετώντας δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης μέσα σε αυτά, αλλά έφτασαν κυριολεκτικά ένα βήμα πριν την εντελώς παράνομη είσοδό τους σε ένα χώρο Ασύλου με ειδικό πολιτικό βάρος, αυτόν του κάτω Πολυτεχνείου. Το γεγονός ότι η συζήτηση περί οριοθέτησής του ανακινείται σε μια συγκυρία με τόσο αναβαθμισμένα κινηματικά χαρακτηριστικά αναδεικνύει το πώς τα κυβερνητικά κέντρα αναγνώριζαν το Άσυλο ως έναν, απροσπέλαστο γι’ αυτά, χώρο συγκέντρωσης του «εσωτερικού εχθρού», δηλαδή ως ένα ορμητήριο κοινωνικών και πολιτικών αγώνων, το οποίο τώρα περισσότερο από ποτέ οφείλουν να εξαλείψουν.

Μάλιστα, το Άσυλο του κάτω Πολυτεχνείου είναι εκείνο που επιλέγουν να θέτουν συνεχώς υπό διακύβευση ακριβώς επειδή λόγω της ιστορικότητάς του η ενδεχόμενη άρση του σηματοδοτεί ήττα και εξαιρετικά επαχθές προηγούμενο συνολικά για το λαϊκό κίνημα. Υπ’ αυτή την έννοια, καθόλου αθώες δεν θα έπρεπε να φαντάζουν οι σκέψεις για μεταφορά της αρχιτεκτονικής σχολής στην πολυτεχνειούπολη και μετατροπή του κάτω Πολυτεχνείου, του πιο κεντρικού και αναγνωρίσιμου χώρου Ασύλου για το σύνολο των κινητοποιούμενων μαζών, σε πάρκο.

Απ’ όλα όσα προαναφέρθηκαν προκύπτει ότι το ζήτημα του Ασύλου είναι ζωτικής σημασίας για τις δυνάμεις του κινήματος και ότι αποτελεί σημαντικότατη κατάκτηση αλλά και διαρκές διακύβευμα. Συνεπώς, η στάση και η ανακοίνωση της Συγκλήτου δε συνιστά μεμονωμένο και άστοχο περιστατικό αλλά εντάσσεται σε ένα συνολικότερο πλαίσιο προσπάθειας απονομιμοποίησης και περιστολής του Ασύλου. Τέτοιου τύπου κινήσεις, ιδιαίτερα σε μια συγκυρία όπως αυτή έχει ήδη περιγραφεί, μπορούν να ανοίξουν τους ασκούς του Αιόλου και να προλειάνουν με τον καλύτερο τρόπο το έδαφος για την σταδιακή ή και άμεση επιβολή ενός κατασταλτικού πλήγματος με εξαιρετικά δυσμενείς πραγματικές και ιδεολογικές επιπτώσεις για τα κινητοποιούμενα κομμάτια της κοινωνίας καθώς και για την ανάπτυξη κοινωνικών αγώνων στο μέλλον. Ως εκ τούτου, τέτοιες αποφάσεις σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να απολαμβάνουν καμίας νομιμοποίησης και ανοχής από πλευράς φοιτητών.

Το Άσυλο, ως κοινωνικό κεκτημένο, δεν μπορεί να προασπιστεί παρά από αυτούς για τους οποίους προορίζεται. Επομένως, είναι καθήκον ολόκληρου του λαϊκού κινήματος να το υπερασπιστεί έμπρακτα. Ειδικότερα, όμως οι φοιτητές ως μια πρωτοπόρα κινηματικά κοινωνική κατηγορία, η οποία μάλιστα βρίσκεται καθημερινά σε ανάδραση με το χώρο του Ασύλου, οφείλουν τόσο με την πολιτική τους δραστηριοποίηση και την αντίθεσή τους στην προσπάθεια πολιτικής και κινηματικής απονέκρωσης των Φοιτητικών Συλλόγων από τις καθεστωτικές παρατάξεις όσο και με την άμεση και δυναμική αντίστασή τους σε κάθε απόπειρα καταστρατήγησής του να εμποδίσουν την περεταίρω κατασταλτική θωράκιση του κράτους, την υποστολή των κοινωνικών αγώνων, εν τέλει την μετατροπή του πανεπιστημίου από χώρο κατ’ εξοχήν πολιτικής δράσης σε ένα αυταρχικό σπουδαστήριο κατά τις επιταγές του νέου νόμου-πλαίσιο!

…ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ

Ρ.Α.Πα.Ν.-Σ.Α.Φ.Ν.

ήταν μία εξεταστική που...

Τελείωσε, επιτέλους, και η φετινή χειμερινή εξεταστική περίοδος, η πιο εντατικοποιημένη περίοδος του ακαδημαϊκού έτους, την οποία δυσχαιρένουν ακόμα περισσότερο τα συχνά φαινόμενα καθηγητικής αυθαιρεσίας και οι σκληροί όροι εξέτασης και επιτήρησης. Την εικόνα των αγχωμένων φοιτητών, της ήρεμης σχολής και των απονεκρωμένων συλλογικών διαδικασιών του συλλόγου θα αντικαταστήσει και πάλι η εικόνα της σχολής ζωντανής, γεμάτης από φοιτητές ενεργούς και με διάθεση για οποιαδήποτε κοινωνικοπολιτική κουβέντα και διάλογο.

Σε καμία περίπτωση, ωστόσο δεν πρέπει να αποσιωπούνται τα ...παρατράγουδα της φετινής εξεταστικής, αλλά ακριβώς να αναδεικνύονται, ώστε να μην ενσωματώνονται προς μια συνολικότερη πιο αντιδραστική κατεύθυνση της σχολής και δυσχέρανση των όρων φοίτησης αλλά και για να καταδεικνύεται το γεγονός πως η μόνη απάντηση απέναντι στους σκληρούς όρους εξέτασης είναι η αδιαμεσολάβητη, άμεση αντίδραση του κάθε φοιτητή την ώρα και στο αμφιθέατρο της εξέτασης.


οι επιτηρητές ξεσάλωσαν...

Και σε αυτή, λοιπόν, την εξεταστική δεν έλειψαν τα γνωστά πια σε όλους μας φαινόμενα αυθαιρεσίας και αυταρχισμού των επιτηρητών και καθηγητών απέναντι στους ανυποψίαστους φοιτητές: οι επιτηρητές να στέλνουν εκδρομές ολόκληρα αμφιθέατρα από αίθουσα σε αίθουσα, να αλλάζουν θέσεις σε φοιτητές, να συνοδεύουν εξεταζόμενους στην τουαλέτα, ενώ το κλιμα στα προφορικώς εξεταζόμενα μαθήματα να έχει γίνει πιο απάνθρωπο με την προσβλητική στάση και τις παράλογες απαιτήσεις των καθηγητών-αυθεντία να προκαλεί ακόμα περισσότερο άγχος και ένταση στους εξεταζομένους.

Είναι φανερό πως το ασφυκτικό αυτό πλαίσιο, μέσα στο οποίο συνδυάζονται οι παγιωμένοι πλέον σκληροί όροι εξέτασης και επιτήρησης με το εντατικό διάβασμα και την αποστήθιση της αχανούς ύλης των συγγραμμάτων της νομικής, γνώσεων δηλαδή αποσπασματικών, που γρήγορα ξεχνιούνται, αφού δεν έχουν καμιά σύνδεση με κάποια συγκεκριμένη κοινωνική πρακτική, δεν μαρτυρά τίποτα άλλο πέρα από το πλαίσιο που θέλουν να διαμορφώσουν για ολόκληρη τη φοιτητική καθημερινότητα. Με τελικό στόχο την εμπέδωση του από τον κάθε φοιτητή, την εντατικοποίηση των σπουδών, την πειθάρχηση του φοιτητικού σώματος και την πάταξη κάθε συλλογικής αντίστασης εν τη γενέσει.


φάνηκε τί πραγματικά είναι η λίστα συγγραμμάτων...

Μέσα σε αυτές τις κατευθύνσεις κινούνταν και η περιβόητη λίστα συγγραμμάτων, η οποία εφαρμόσθηκε από φέτος και στη σχολή μας. Μετά την φετινή εξεταστική διαψεύδεται πλέον καάθε υπερήφανος απολογητής της συγκεκριμένης ρύθμισης, ενώ μετά τις δυσκολίες τις οποίες η διάταξη αυτή δημιούργησε στους όρους εξέτασης απογυμνώνεται από κάθε δημοκρατικοφανή μανδύα με τον οποίο περιβαλλόταν. Αρχικά, λόγω της εφαρμογής της λίστας συγγραμμάτων οι φοιτητές της νομικής πήραν βιβλία μια ανάσα πριν την έναρξη της εξεταστικής, γεγονός που περιόρισε τον διαθέσιμο χρόνο και ενέτεινε τους ρυθμούς διαβάσματος.

Επιπλέον, κατέστη σαφώς πως στα σχέδια του υπουργείου δεν ήταν να μας κάνει καλύτερους επιστήμονες αλλά ακριβώς μέσα από την χάωση της ύλης και τα απροσδιόριστα, εν τέλει, θέματα των εξετάσεων να εκβιάσει την υποχρεωτική παρακολούθηση των παραδόσεων από τους φοιτητές, να δυσχεράνει τους όρους φοίτησης και εξέτασης. Και αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από μαθήματα, στα οποία οι καθηγητές ζητούσαν τρία διαφορετικά θέματα από τρία διαφορετικά συγγράμματα, από τα οποία μοιραζόταν μόνο το ένα δωρεάν (π.χ. γενική πολιτειολογία).


παλιοί γνώριμοι υπολόγιζαν... χωρίς τον ξενοδόχο...

Παρ' όλα αυτά, διά της απουσίας του φαίνεται να έλαμψε ο πάλαι ποτέ συνήθης ύποπτος των εξεταστικών περιόδων κ. Ρούσσος. Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα καθηγητικής αυθαιρεσίας, ο άνθρωπος που ανάγκαζε σε προφορικές εξετάσεις, που προσέβαλε εξεταζομένους, δημιουργούσε κλίμα αφόρητης ψυχολογικής πίεσης, έκοβε φοιτητές στη βάση ''αντικειμενικών'' κριτηρίων όπως η καταγωή τους ή τα πολιτικά τους φρονήματα και δεν δίστασε να καταλύσει το άσυλο φέρνοντας μαζί του μπράβους, δεν μπαινοβγαίνει πια ανενόχλητος στη σχολή. Μετά τις πιέσεις που δέχτηκε το τμήμα των καθηγητών από τις δυναμικές κινητοποιήσεις του συλλόγου μας ο κ. Ρούσσος δεν θα εξετάσει ξανά μάθημα στη σχολή ενώ επίκειται και η διαδικασία αποπομπής του.

Και ενώ ο Ρούσσος προσπάθησε να επανανομιμοποιήσει την παρουσία του στη σχολή σε συνθήκες αποδιάρθρωσης του Συλλόγου βγάζοντας ανακοινώσειθς για προφορικές εξετάσεις στο Αστικό και στο Κληρονομικό, μετά από παρέμβαση στο Τμήμα καθηγητών και διαμαρτυρίες των φοιτητών, ο Ρούσσος δεν εξέτασε ενώ έμαθε πια ότι οι νίκες που ο Σύλλογος πετυχαίνει περιφρουρούνται και διασφαλίζονται.

Φυσικά, η νίκη αυτή είναι σπουδαία και καταδεικνύει το δρόμο για την αντιμετώπιση κάθε απειλής προς τα φοιτητικά συμφέροντα και κεκτημένα. Είναι σπουδαία γιατί αναίρεσε τον κυρίαρχο ρόλο του καθηγητή στην εκπαιδευτική διαδικασία, το πώς δηλαδή αυτός σαν απόλυτη αυθεντία και εξουσιαστής των πάντων έχει τον απόλυτο έλεγχο και επιτήρηση και πως οι δικές του απαιτήσεις (και τρελές ιδιαιτερότητες πολλές φορές) έρχονται να καθορίσουν την επιτυχία των φοιτητών στην εξεταστική, στην λήψη του πτυχίου τους. Δεν ενσωματώσαμε τα τρομοκρατικά και ρατσιστικά χτυπήματα του Ρούσσου και δείξαμε σε κάθε επίδοξο συνεχιστή της παράδοσης του Ρούσσου πως και η δικιά του καρέκλα μπορεί να τρίζει.

Είναι επίσης σπουδαία νίκη γιατί δείχνει πως με την ενεργοποίηση του συνόλου των φοιτητών και την έμπρακτη υπεράσπιση των συμφερόντων τους από τους ίδιους και όχι από την ανάθεσή της σε πολιτικές δυνάμεις και φοιτητοπατέρες (άλλωστε ήταν τραγική η απουσία και η σιωπή των υπολοίπων παρατάξεων σχετικά με διάφορα ζητήματα, όπως του Ρούσσου, για τη λίστα συγγραμμάτων κ.α.) είναι δυνατό να επιτευχθούν απτές υλικές νίκες.


Τους ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών και εξέτασης υπερασπίζεται δυναμικά το φοιτητικό κίνημα εδώ και πολλά χρόνια. Είναι σαφές πως σε κάθε προσπάθεια άρσης των κεκτημένων δικαιωμάτων των φοιτητών, δυσχέρανσης της φοιτητικής καθημερινότητας, εντατικοποίησης των σπουδών, πειθάρχησης του φοιτητικού σώματος, θα μας βρίσκουν αντιμέτωπους με όπλο τις συλλογικές διαδικασίες, τις δυναμικές μορφές πάλης μας.

Ρ.Α.Πα.Ν. - Σ.Α.Φ.Ν.