Αποτελέσματα Φοιτητικών Εκλογών στο ΦΣ Νομικής - Μάιος 2014

ψηφίσαντες: 1354
άκυρα: 52
έγκυρα: 1302

Κατανομή 9 εδρών του Διοικητικού Συμβουλίου:

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ: 4
ΕΑΑΚ: 2
ΠΚΣ: 2
ΑΡΕΝ: 1

Για δεύτερη συναπτή χρονιά, τα ΕΑΑΚ στη Νομική καταγράφονται στη δεύτερη θέση στην πολιτική μάχη των φοιτητικών εκλογών. Μια πολιτική μάχη που ειδικά στη Νομική, με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της σχολής μας, τον συντηρητικό πολιτικό συσχετισμό και τα όσα εκτυλίχθηκαν φέτος σε επίπεδο κινηματικών διεργασιών (βλ. αγώνας φοιτητών - διοικητικών υπαλλήλων) αλλά και όσων ακολούθησαν (βλ. χαμένο εξάμηνο) έχει μια εξαιρετικά αναβαθμισμένη σημασία.

Πριν περάσουμε σε μια αναλυτική αποτίμηση των αποτελεσμάτων, οφείλουμε, λοιπόν, για να είμαστε συνεπείς, να τοποθετήσουμε τα αποτελέσματα αυτά μέσα στην χρονική και πολιτική τους συγκυρία.

Αναλυτική Αποτίμηση:

Συμμετοχή: Η κάλπη της Νομικής, η μεγαλύτερη μονοτμηματική κάλπη της Αθήνας, έπεσε από 1447 ψήφους πέρσι στους 1354 ψηφίσαντες. με τα έγκυρα ψηφοδέλτια να φτάνουν τα 1302 σε αντίθεση με τα περσινά 1386. Εμείς αυτό το αποτιμάμε αρνητικά, ανεξάρτητα από το πως κατανέμεται κάθε χρόνο η μείωση των ψήφων σε επίπεδο πολιτικό δυνάμεων (φέτος ας πούμε δεν επηρέασε τη ΔΑΠ, πέρσι είχε καρπωθεί σχεδόν όλη την αποχή). Και το αποτιμάμε αρνητικά επειδή κάθε χρόνο ένα από τα πράγματα που παλεύουμε και θέλουμε ως σχήμα για τις φοιτητικές εκλογές είναι η όλο και μεγαλύτερη ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ όλων μας προκειμένου να ανοίγουν οι αντιθέσεις και όλες οι απόψεις και να μην εγκλωβίζονται σε μια ακαθόριστη, πολιτικά ακίνδυνη σιωπή.

ΔΑΠ: Η ΔΑΠ φτάνοντας πέρσι σε ένα ιστορικό χαμηλό ψήφων φέτος παρουσίασε μια σταθερότητα, παίρνοντας ουσιαστικά τον ίδιο απόλυτο αριθμό ψήφων και αυξάνοντας το ποσοστό της λόγω της πτώσης της κάλπης. Με αυτόν τον τρόπο κατάφερε εν τέλει να επανέλθει στην 4η έδρα στο Διοικητικό Συμβούλιο. Χωρίς να κλείνουμε τα μάτια απέναντι στο γεγονός ότι για εμάς η παράταξη της ΝΔ και του Σαμαρά έπρεπε να καταδικαστεί με πιο αποφασιστικό τρόπο από τους φοιτητές της Νομικής, δεν μας αποθαρρύνει καθόλου η εξέλιξη αυτή. Ας μην ξεχνάμε ότι η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ φέτος αξιοποίησε ένα πολύ μεγάλο δωράκι που της έκανε το καθηγητικό σώμα της σχολής. Το χαμένο εξάμηνο! Με αυτό το όπλο προσπάθησε να βάλει τα αριστερά αγωνιστικά σχήματα στο περιθώριο και να αναδειχθεί ως εγγυήτρια δύναμη του συλλόγου. Αυτό δεν το κατάφερε παρόλα αυτά! Και σε αυτό πολύ σημαντικός ήταν και ο πρωτοπόρος ρόλος που έπαιξαν τα ΕΑΑΚ στην πάλη και κατά του χαμένου εξαμήνου.

ΠΚΣ: Η ΠΚΣ σημείωσε και αυτή μια σχετική σταθερότητα, η οποία στο φόντο της πτώσης της κάλπης και της πτώσης της ΑΡΕΝ την ανέβασε στην τρίτη θέση. Η ΠΚΣ και το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών για εμάς δεν ανεβαίνει στην τρίτη θέση στο φόντο κάποιας κινηματικής αποκρυστάλλωσης, στο φόντο κάποιου αγώνα που ο σύλλογος ή η ίδια αυτοτελώς έδωσε και κέρδισε ή έχασε.

Και αυτό για δύο λόγους: Αφενός, ακόμα και με τον στρεβλό, αυτοτελή, σεχταριστικό τρόπο που το συνηθίζει, δεν άνοιξε κανένα μέτωπο φέτος για κανένα ζήτημα των φοιτητών (βλ. συγγράμματα, σίτιση, στέγαση), αφετέρου, στο μεγάλο αγώνα που δώσαμε φέτος στις αρχές της χρονιάς, είχε από πολύ νωρίς μέσα στις Γενικές Συνελεύσεις μία πολύ συντηρητική τοποθέτηση, που καλούσε σε ανοιχτή σχολή, καταγγέλλοντας ουσιαστικά τις φοιτητικές καταλήψεις και την ίδια την Απεργιακή Επιτροπή. Προφανώς και δεν μπορούμε να πούμε ότι η ψήφος στην ΠΚΣ ήταν μια συντηρητική ψήφος και τελεία. Σίγουρα ενσωμάτωσε τέτοια στοιχεία ενός κόσμου που τον καλεί να αντιληφθεί το "δίκιο του αγώνα" αλλά όχι να το μεταφράσει σε κινηματική πρακτική στη βάση μιας αναθετικής λογικής, όμως πρέπει να δούμε και ένα ενδεχόμενο κομμάτι φοιτητών με πραγματικά πολιτικά ερωτήματα το οποίο μάλλον δεν καταφέραμε να το εκφράσουμε ως ΕΑΑΚ.Η κατάληψη της 2ης έδρας στο ΔΣ από την ΠΚΣ θεωρούμε ότι είναι ανησυχητική όχι επειδή η ΠΚΣ δεν είναι μια αριστερή κινηματική δύναμη αλλά επειδή η πολιτική λογική του απομονωτισμού και η μονομερής επίθεση προς τις αριστερές δυνάμεις και δη τα ΕΑΑΚ (βλ. και επίθεση της ΚΝΕ στα ΕΑΑΚ ΕΜΠ με αποτέλεσμα των τραυματισμό ΕΑΑΚιτών), χωρίς την παραμικρή αντιπαράθεση με τη ΔΑΠ - ΝΔΦΚ, προοιωνίζει μια στάση πολύ μακριά από τη μετωπική λογική που εμείς πρεσβεύουμε για την αριστερά και τοι φοιτητικό σώμα.

ΑΡΕΝ: Η ΑΡΕΝ συνέχισε την καθοδική της πορεία τόσο σε πανελλαδικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο Νομικής,  πέφτοντας πλέον στην 4η θέση. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Η λογική της "μη παρέμβασης" εν αναμονή μιας "από τα πάνω" (βλ. ΣΥΡΙΖΑ) αλλαγής των πραγμάτων, η εναλλακτικού τύπου εμφάνιση κατ' αποκλειστικότητα (μόνο εκδηλώσεις, κουζίνες κλπ), η άρνηση άρθρωσης πραγματικών αντιστάσεων γύρω από οποιοδήποτε ζήτημα της φοιτητικής καθημερινότητας, η σύμπνοια με την απόφαση του τμήματος να χαθεί το εξάμηνο (βλ. πλαίσιο ΑΡΕΝ σε ΓΣ αρχές Γενάρη), το γενικόλογο "θέλουμε τα πάντα" το οποίο όμως απολήγει στο να μην κάνουμε και πολλά, εν τέλει δεν μπόρεσε να συσπειρώσει, ούτε να πείσει κόσμο του συλλόγου στην στήριξη της ΑΡΕΝ.

Σχόλιο:

"Γιατί κάποια πράγματα δεν αλλάζουν με τις εκλογές..."
Όπως πάντα τονίζαμε, οι εκλογές είναι άλλη μια πολιτική μάχη και όχι Η πολιτική μάχη. Για εμάς αυτό που έχει σημασία είναι η στήριξη των ΕΑΑΚ που τα κατέγραψε για άλλη μια φορά στην δεύτερη θέση στο ΦΣ Νομικής να μεταφραστεί σε συλλογικούς αγώνες, να μεταφραστεί σε ενδυνάμωση των Γενικών Συνελεύσεων να μεταφραστεί σε συζήτηση, συναπόφαση και συνυλοποίηση γύρω από τα προβλήματά μας.

Δεν μας φθάνει ούτε μας αντιστοιχεί απλώς μια "κραυγή αντίστασης" την ημέρα των εκλογών, μια φορά τον χρόνο.

Αυτό που αντιστοιχεί στους στόχους, στις επιδιώξεις και στις διεκδικήσεις μας είναι οι ανυποχώρητοι αγώνες μας. Αυτοί που ρίχνουν νόμους, αυτοί που ρίχνουν κυβερνήσεις, που στέλνουν μηνύματα άγχους στα κομματικά επιτελεία όσων υποθηκεύουν το παρόν και το μέλλον μας, αυτοί που νικάνε!

Ας μεταφραστεί έτσι η στήριξη των ΕΑΑΚ στη σχολή μας...

              με το μυαλό στο "εμείς" και όχι στο "εγώ"
                                         για τους αγώνες που έρχονται! 

  

Διαδικασία σχήματος ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ την Παρασκευή 25/4, 15.00 στο στέκι μας

Αποφάσεις ΔΣ του Φοιτητικού Συλλόγου Νομικής 3/4

Κείμενο καταγγελίας στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Νομικής 26/2/14

Καταγγελία στη ΔΑΠ –ΝΔΦΚ

Η πολιτική δύναμη της ΔΑΠ – ΝΔΦΚ στη σχολή μας, μένει για ακόμη μια φορά πιστή στην πολιτική ρητορεία του κομματικού της φορέα, της ΝΔ, και των πολιτικών πατέρων της, Σαμαρά, Βορίδη και Γεωργιάδη. Συγκεκριμένα, μέλος της ΔΑΠ σχολίασε με σεξιστικούς χαρακτηρισμούς μέλος του φοιτητικού μας συλλόγου κατά τη διάρκεια παρέμβασης αντισεξιστικού περιεχομένου για το ζήτημα της στάσης του κράτους και της ακροδεξιάς απέναντι στους ομοφυλόφιλους, αναπαράγοντας μέσα στο φοιτητικό μας σύλλογο κομμάτι μιας ακροδεξιάς ρητορείας που εκπορεύεται από τη ΝΔ και τη Χρυσή Αυγή.

Μάλιστα, η συγκεκριμένη πολιτική δύναμη δεν είναι η πρώτη φορά που προβαίνει σε τέτοιες ενέργειες και χαρακτηρισμούς καθώς ένα προηγούμενο διάστημα υποστήριξε τον κοσμήτορα της σχολής όταν απεύθυνε σεξιστικούς χαρακτηρισμούς («σκάσε τσουλάκι») σε αγωνίστρια του συλλόγου, τη στιγμή που ο ίδιος ο σύλλογος καταδίκασε το χυδαίο χαρακτηρισμό σε συλλογική του διαδικασία. Τα έργα και ημέραι όμως της ΔΑΠ δε σταματούν εδώ καθώς σε Δ.Σ. του συλλόγου η εν λόγω πολιτική δύναμη έχει αποκαλέσει ξανά αγωνιστή του συλλόγου «φασίστα» αναπαράγοντας ξανά τη κυβερνητική προπαγάνδα της ΝΔ περί της θεωρίας των δύο άκρων.

 Όλα αυτά αναφέρονται όχι εν είδη περιπτωσιολογίας αλλά γιατί ακριβώς η ΔΑΠ αποτελεί αυτή τη στιγμή στο σύλλογο μια πολιτική δύναμη από την οποία εκπορεύεται η ίδια η ακροδεξιά ρητορεία της συγκυβέρνησης και της Χρυσής Αυγής, που περιέχει έντονα φασιστικά, ρατσιστικά και σεξιστικά στοιχεία, απέναντι στα οποία ο σύλλογός μας έχει επανειλημμένα οριοθετηθεί. Είναι πραγματικό ζήτημα ο σύλλογός μας να καταδικάσει, όπως έχει καταδικάσει μέχρι τώρα, την αναπαραγωγή, ανοχή κι επικρότηση τέτοιων χαρακτηρισμών και πρακτικών.

Ως φοιτητικός σύλλογος έχουμε σημαντικές παρακαταθήκες δημοκρατίας και καταδίκης του φασισμού, του σεξισμού και του ρατσισμού και δε θα αφήσουμε καμιά νεολαία του Σαμαρά να απευθύνει τέτοιας φύσης χαρακτηρισμούς  σε βάρος μελών του φοιτητικού συλλόγου.

Εμείς οφείλουμε να διασφαλίσουμε ότι κανένας φασίστας δε χωρά στη σχολή μας και να καταδικάσουμε τόσο την ίδια την εκφορά τέτοιας ρητορείας, όσο και την πολιτική δύναμη από την οποία εκπορεύεται. Καμιά ΔΑΠ δε θα υπονομεύσει τις δημοκρατικές παρακαταθήκες του συλλόγου μας, κανένας ΔΑΠίτης δε θα αποκαλεί με σεξιστικούς ή άλλους ακροδεξιούς όρους τα μέλη του συλλόγου μας.

κείμενο σχετικά με την καταδίκη του Τάσου Θεοφίλου

in dubio pro re publica*

"εν αμφιβολία υπέρ του κράτους" ή αλλιώς το χρονικό της καταδίκης του Τ. Θεοφίλου

 

*για όποιον δεν την παλεύει και πολύ με τα ποινικά...in dubio pro reo: αρχή με βάση την οποία η αμφιβολία είναι υπέρ του κατηγορούμενου

 

 



 

Λίγο πολύ όλοι έχουμε ακούσει την υπόθεση του αναρχικού Τάσου Θεοφίλου, ο οποίος καταδικάστηκε σε 25 χρόνια κάθειρξης για απλή συνέργεια σε ανθρωποκτονία και για κλοπή με καλυμμένα χαρακτηριστικά. Να δούμε κάποιες αντιφάσεις που αποκρύφτηκαν από τα κυρίαρχα ΜΜΕ. Αρχικά, υπήρχαν 19 (!) μάρτυρες, κάποιοι εκ των οποίων αυτόπτες και μέλη της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας, κανείς όμως δεν τον αναγνώρισε και μάλλον κατέληξαν στο ότι δεν ήταν σίγουροι αν ήταν αυτός. Το πιο εξόφθαλμο ήταν το γεγονός ότι η καταδίκη του βασίστηκε σε ένα ανώνυμο τηλεφώνημα, το οποίο ανέφερε ότι κάποιος Τάσος συμμετείχε στη ληστεία στην Πάρο. Η αντιτρομοκρατική δήλωσε ότι δεν διαθέτει σύστημα αναγνώρισης κλήσεων και έτσι δεν μπορούσε να γνωρίζει ποιος έκανε το τηλεφώνημα. Η παραπάνω δήλωση φαίνεται, επίσης, αντιφατική όταν στις παραγράφους 1,2 του άρθρου 253Α του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας αναφέρεται ότι σε περιπτώσεις τρομοκρατικής δράσης επιτρέπεται η άρση απορρήτου, η κατ’ οίκον παρακολούθηση και η καταγραφή συνομιλιών, πράγματα που προφανώς υλοποιεί με τα μέσα που διαθέτει η αντιτρομοκρατική υπηρεσία. Μοναδικό αποδεικτικό στοιχείο σε βάρος του Θεοφίλου αποτελεί ένα καπέλο στο οποίο βρέθηκε το DNA του, όμως τόσο το γεγονός ότι αυτό το καπέλο δεν υπήρχε στην επί τόπου φωτογράφηση του εγκλήματος, όσο και οι ισχυρισμοί των επιστημόνων ότι μάλλον δεν είναι επαρκές για την απόδειξη της ενοχής του, δεν φαίνεται να πτόησαν τον δικαστή, ο οποίος είχε αντίθετη άποψη εξαρχής. Τέλος, η σύλληψή του ήταν τραγελαφική, καθώς μετά από παρακολούθησή του από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία συνελήφθη στο μετρό Κεραμεικός, επειδή φόραγε την εξαιρετικά ασυνήθιστη τσάντα με τη στάμπα «Πάρος».



Αυτή η αυταρχική, χωρίς αποδεικτικά στοιχεία, απόφαση του δικαστηρίου συνδέεται με έναν ευρύτερο αυταρχισμό που είναι διάχυτος σε όλη την κοινωνία. Όλοι μας έχουμε δει την βίαιη καταστολή των πορειών μεταξύ των οποίων και των φοιτητικών, ενώ πρόσφατα αποκορύφωμα αποτέλεσε η βίαιη και απρόκλητη διάλυση της αντιφασιστικής πορείας στο Μοναστηράκι, όταν την ίδια ώρα η δράση των Χρυσαυγιτών παραμένει ανεμπόδιστη (χαρακτηριστικό παράδειγμα η απαρακώλυτη επίθεση στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Ρεσάλτο στο Κερατσίνι). Ο αυταρχισμός αυτός παίρνει και ιδεολογική μορφή με την καταδίκη της βίας από όπου και αν προέρχεται και με τη σαθρή θεωρία των δύο άκρων. Από αυτό το ευρύτερο πλαίσιο δεν θα μπορούσε να ξεφύγει και το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης. Σε αυτήν την κατεύθυνση κινούνται οι τελευταίες τροπολογίες στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, σχετικά με το πώς δηλαδή γίνεται η ποινική διαδικασία όπως προβλέπεται από το άρθρο 12 του νόμου 4236/14, ο οποίος τροποποιεί το άρθρο 101 ΚΠΔ και πιο συγκεκριμένα τις παραγράφους 3,4,5, αποτελώντας ευθυγράμμιση του ελληνικού δικαίου προς το ευρωπαϊκό δίκαιο.



Πιο συγκεκριμένα, με βάση το νέο νόμο προβλέπεται ότι ένας κατηγορούμενος δεν μπορεί να έχει πρόσβαση στη δικογραφία, κάτι που είναι βασική αρχή της ποινικής δικονομίας, εφόσον υπάρχει υποψία ότι από κάτι τέτοιο παραβιάζεται το δημόσιο συμφέρον και η εθνική ασφάλεια. Αυτές οι δύο έννοιες είναι που χρησιμοποιούνται κατά κόρον από την κυβέρνηση και αποτελούν τον πυρήνα της κυρίαρχης πολιτικής. Δημόσιο συμφέρον είναι η φτώχια μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας, η άγρια καταστολή όποιου αγωνίζεται και η απαγόρευση πορειών, η κρίση παράνομων και καταχρηστικών όλων των απεργιών και η εισβολή σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και καταλήψεις. Μάλλον, η δικαιοσύνη δεν είναι και τόσο ανεξάρτητη, ούτε ουδέτερη από πολιτικό χρωματισμό, αλλά είναι ο πυρήνας της επιβολής της κρατικής ισχύος. Εν τέλει ίσως να μην απέχουμε και τόσο πολύ από καταστάσεις αντίστοιχες της αμερικανικής κοινωνίας του 1920 όπου καταδικάστηκαν σε θάνατο δύο αναρχικοί (Σάκο και Βαντσέτι) όχι επειδή ήταν ένοχοι ως αυτουργοί κάποιος αξιόποινης πράξης αλλά επειδή θεωρήθηκαν «ηθικοί αυτουργοί ως εχθροί των υπαρχόντων θεσμών».



Βλέποντας τα παραπάνω καταλαβαίνουμε ότι η εν αμφιβολία καταδίκη του Τάσου Θεοφίλου αλλά και το γεγονός ότι δεν του αναγνωρίστηκε ούτε καν το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου είναι μια σαφέστατα πολιτική απόφαση. Είναι μάλλον εκείνος ο πρότερος βίος του (δήλωση του ίδιου ότι είναι αναρχικός και στενός φίλος με τον Κώστα Σακκά) και όχι τα «αδιάσειστα» αποδεικτικά στοιχεία, που τον καταδίκασαν σε 25 χρόνια κάθειρξης. Πρόκειται για μία δίκη πολιτικών φρονημάτων, μία ακόμα προσπάθεια φίμωσης όποιου σηκώνει κεφάλι και προσπαθεί να αντισταθεί στον αυταρχισμό της κυρίαρχης πολιτικής ή ακόμα απλώς σκέφτεται να το κάνει.



Από τον Σάκο και τον Βαντσέτι μέχρι τον Σακκά και τον Θεοφίλου οι αντιφρονούντες αντιμετωπίζουν μεν τον πέλεκυ του νόμου, δείχνουν δε και πόσο «ανεξάρτητη» είναι η δικαιοσύνη και πως το δίκαιο εν τέλει δεν είναι αυτό που ορίζουν οι νόμοι, αλλά όσοι αγωνίζονται.

Χιουμοριστική αφίσα επ' αφορμή της εκδρομούλας που κανονίζει η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Νομικής στον Παντελίδη και την Πάολα την Παρασκευή 21/2

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΦΣ ΝΟΜΙΚΗΣ σχετικά με το ζήτημα των όρων εξέτασης και της σίτισης

Κείμενο καταγγελίας στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ [3/2/14]



ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΣΤΗ
ΔΑΠ-ΝΔΦΚ

«είσαι φασίστας»

ή αλλιώς, πως απαντάει η νεολαία Σαμαρά (ΟΝΝΕΔ, ΔΑΠ) σε πολιτικές καταγγελίες για δολοφονικές επιλογές και δη­λώσεις του κομματικού της φορέα (ΝΔ)

 

Μετά τα γεγονότα στο Φαρμακονήσι, την υπεράσπιση των συνόρων μας από το «αξιότιμο» λιμενικό σώμα με αποτέλεσμα τον πνιγμό 12 μεταναστών, 9 παιδιών και 3 γυναικών, αποκαλύφθηκε πιο πολύ από ποτέ ότι η πολιτική της λιτότητας, της ΕΕ, του ρατσισμού και των «επαναπροωθήσεων», είναι μια πολιτική που ματώνει τους εργαζομένους, ντόπιους και ξένους, είτε καταδικάζοντάς τους στην ανεργία και την εξαθλίωση είτε πετώντας στους στα νερά του Αιγαίου όπως έχει συμβεί σύμφωνα με έρευνες και σε άλλες 160 περιπτώσεις τα τελευταία χρόνια.

Η λυσσαλέα προσπάθεια υπέρβασης της κρίσης προς όφελος των εχόντων αφήνει μόνο ένα δρόμο για πολιτικές δυνάμεις όπως η ΝΔ. Τον αυταρχισμό, την ακροδεξιά ρητορεία, τις ακροδεξιές πολιτικές επιλογές, την αμείλικτη καταστολή όποιου αγωνίζεται.

Αυτό φάνηκε και λίγες μέρες μετά, όταν συναγωνιστές φοιτητές της Αριστερής Ενότητας σε κινητοποίησή τους στο γραφείο του υπουργού Ναυτιλίας, Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, δέχθηκαν επίθεση από διμοιρίες της ομάδας ΔΕΛΤΑ την ώρα που κρατούσαν ένα πανό φωνάζοντας συνθήματα. Τον ξυλοδαρμό ακολούθησαν δεκάδες προσαγωγές καθώς και η σύλληψη ενός συναδέρφου, μέλους της ΑΡΕΝ στο ΕΜΠ.

Η υπόθεση όμως είχε συνέχεια και στα πανεπιστήμια. Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ σε κείμενο για την καταγγελία του γεγονότος που κατέβηκε στους Μηχανολόγους ΕΜΠ αρνήθηκε να υπογράψει ενώ κατέβασε το κείμενο καταγγελίας από τους χώρους της τραυματίζοντας μια συναγωνίστρια φοιτήτρια.

Με συνέπεια στη στάση της, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στο Διοικητικό Συμβούλιο που συγκλήθηκε στη σχολή μας την Δευτέρα 3 του μήνα αρνήθηκε να υπογράψει επειδή το κείμενο καταγγελίας καταδίκαζε την πολιτική του κομματικού της φορέα και της μέχρι τώρα στάσης της σε μια πλειάδα σχολών. Επιπρόσθετα σε αυτό, αποκάλεσε ένα μέλος του Συλλόγου και συνδικαλιστή των ΕΑΑΚ «φασίστα», όταν ο ίδιος αρνήθηκε η καταδίκη στην παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ να βγει από το κείμενο καταγγελίας. Στα πλαίσια αυτά, τα μέλη του Φοιτητικού Συλλόγου και, συγκεκριμένα, συνδικαλιστές της ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ και των ΕΑΑΚ, πήραν την πολιτική επιλογή να τους απωθήσουν από το χώρο του ασύλου τόσο για την προάσπιση της συνδικαλιστικής τους δράσης όσο και για την υπεράσπιση του ίδιου του πανεπιστημιακού ασύλου ως χώρου μέσα στον οποίο δεν χωράνε οι ακροδεξιές απόψεις και τοποθετήσεις, καθώς και οι εκφραστές τους.

Είμαστε φυσικά έτοιμοι να αντιπαρατεθούμε με την θεωρία των δύο άκρων και οποιοδήποτε άλλο τέχνασμα σκαρφιστούν οι νεολαίοι του Σαμαρά για να παρουσιαστούν ως θύματα κάποιου αδυσώπητου θύτη. Η θεωρία αυτή άλλωστε δεν αποσκοπεί σε τίποτα άλλο πέρα από την ταύτιση της ακροδεξιάς ρητορείας και πρακτικής με αυτή των κοινωνικών αγώνων και της αριστεράς για να στοχοποιούνται και περιθωριοποιούνται οι δεύτεροι.

Και τώρα, οι ίδιοι οι θύτες παρουσιάζονται σαν θύματα  καταγγέλλοντας την «βία» και τους «τραμπουκισμούς», ξεχνώντας, όμως, να πουν ότι είναι η πρώτη κομματική νεολαία που δολοφόνησε αριστερό αγωνιστή, τον Νίκο Τεμπονέρα. Είναι οι ίδιοι που «φλερτάρουν» με τα στοχάδια και την ακροδεξιά ρητορεία, που υποστηρίζουν μια σειρά από χουντικής έμπνευσης μέτρα της πολιτικής του Σαμαρά. Είναι η νεολαία των «Κενταύρων» και των «Rangers» και απόγονοι του Βορίδη, του «ακροδεξιού ακτιβιστή» που στο Φοιτητικό Σύλλογο Νομικής είχε πολύ συγκεκριμένο τέλος. Και τώρα είναι αυτοί που ζητούν «διαπιστευτήρια δημοκρατικότητας» από τις υπόλοιπες δυνάμεις και που ζητούν να εγγυηθούν πως αυτές οι πρακτικές και αυτός ο λόγος δεν έχουν θέση μέσα στο πανεπιστήμιο. Αυτοί, όμως, είναι που υποστηρίζουν το αιματοκύλισμα του ελληνικού λαού, που με τη στάση τους αποδέχονται και νομιμοποιούν τόσο τα χημικά και την καταστολή στις διαδηλώσεις, όσο και τις προσαγωγές και τις συλλήψεις συναγωνιστών συμφοιτητών μας. Κι αν θέλουν να το παίζουν εγγυητές της δημοκρατίας ας πάνε να ζητήσουν διαπιστευτήρια πρώτα από τα στελέχη της ΝΔ, το Φaήλο Κρανιδιώτη και τη Χριστίνα Σιδέρη, ας καταδικάσουν τις πρακτικές του Δένδια και μετά να μιλήσουν για τους εργαζόμενους, τη νεολαία και την αριστερά.

Για μας ως Ρ.Α.Πα.Ν.-Σ.Α.Φ.Ν. και ως ΕΑΑΚ αυτές οι πολιτικές πρακτικές δε χωράνε μέσα στο πανεπιστήμιο και είμαστε αυτοί που θα πρωτοστατούμε στην απώθησή τους κάθε φορά που η έκφρασή τους στοχοποιεί τα αριστερά σχήματα και θέτει σε κίνδυνο τους αγωνιστές του κινήματος!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ!

 

ΡΑΠαΝ – ΣΑΦΝ [εαακ]

1979-2014

 

 

3+1 σημεία για τη ΓΣ (9/12)

1) Τα όρια της ανεξαρτησίας: Μια, δυο, τρεις, καταντάει γραφικό. Οκ δεν είστε γραμμένοι στη ΔΑΠ αλλά δεν χρειάζεται να σκίζετε και τα ρούχα σας ότι δεν έχετε καμία απολύτως σχέση και να την καταγγέλλεται από πάνω μέχρι κάτω. Αφού αν βρεθείτε στον ίδιο χώρο δεν μπορείτε να αντισταθείτε στην έλξη που ασκεί ο ένας στον άλλο. Το πλαίσιο ΔΑΠ / Ανεξάρτητοι είναι αναπόφευκτο. Τουλάχιστον την επόμενη φορά πείτε ότι είστε μια κίνηση φοιτητών που κανένα πρόβλημα δεν έχει με τη ΔΑΠ και αυτά που λέει και απλά δραστηριοποιείται στη βάση της απραξίας της υπεύθυνης δύναμης. Είναι πιο τίμιο και γλιτώνετε και λίγη (ελάχιστη) αξιοπρέπεια. Τρανή απόδειξη ότι κανείς δεν είναι "εκτός πολιτικής", ότι το απολίτικο είναι βαθιά πολιτικό και εν τέλει βαθιά αντιδραστικό και συντηρητικό είναι η πολιτική αυτή σύμπνοια των δύο πλαισίων που τα οδηγεί σε κρίσιμες στιγμές ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΑ σε μια ενωμένη πορεία. Καμία έκπληξη, λοιπόν. Μόνο επιβεβαίωση.

Πολιτικά: η ίδια απολιτίκ, κανιβαλίστικη στάση και "ναιμεναλλαδισμός" (του τύπου "ναι μεν έχουν χίλια δίκια οι απεργοί αλλά...")

2) ΔΑΠ-ΝΔΦΚ (και α και ου): Μουδιασμένη η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ μέσα στο αμφ. Δρακοπουλου όπου έμπαινε για πρώτη φορά μετά από 14 εβδομάδες κινητοποιήσεων των εργαζομένων και διεξαγωγής Γενικών Συνελεύσεων. Ήθελε να αλλάξουμε αίθουσα (όντως το κλίμα ήταν ασφυκτικό και η αίθουσα μικρή) αδυνατώντας να καταλάβει ότι το κτήριο δεν είναι τσιφλίκι της και ότι βρίσκεται σε ένα χώρο ο οποίος αποτελεί κέντρο αγώνα της απεργίας και είναι υπό την ευθύνη και την εποπτεία των απεργών, οι οποίοι δεν μπορούσαν να μας παραχωρήσουν μεγαλύτερη αίθουσα. Πέραν αυτού μια έλλειψη συντονισμού υπήρχε και στο κλείσιμο των πορτών κατά την τελευταία τοποθέτηση, όπου αλλού οι πόρτες κλείνανε αλλού πάλι γινόταν προσπάθεια να μείνουν ανοιχτές με αποκορύφωμα και την εμφάνιση ΟΝΝΕΔιτών από το Πάντειο να πουλάνε μπραβιλίκι στις πάνω πόρτες του αμφιθεάτρου, πράγμα που μπορούν να επιβεβαιώσουν μια σειρά από μέλη του ΦΣ Νομικής που ήταν μπροστά στο περιστατικό.

Πολιτικά: ένα βήμα μπροστά από τον ακατέργαστο κανιβαλισμό του ανεξάρτητου πλαισίου. Μιλάμε για ένα ραφιναρισμένο συντηρητικό πλαίσιο το οποίο παίρνει συγκεκριμένη θέση για την απεργία (αδιάλλακτοι οι απεργοί του ΕΚΠΑ, καταστροφική η απεργία για το πανεπιστήμιο) και έχει συγκεκριμένη πρόταση (?) αφενός για τους απεργούς (δεχθείτε τις προτάσεις συμβιβασμού που έχουν γίνει από τον Αρβανιτόπουλο χωρίς αναστολή της ΚΥΑ) και αφετέρου για τους φοιτητές (γυρίστε στα αμφιθέατρα άνευ όρων, ακόμα και άμα δεν θα έχεις εξυπηρέτηση στη γραμματεία, τη βιβλιοθήκη, δεν θα έχεις συγγράμματα, δεν θα παίρνεις ενιαίο πτυχίο).

3) Ο φοιτητικός σύλλογος μέσα από μια ανοιχτή, δημοκρατική διαδικασία και παρά τις όποιες (δικαιολογημένες ή μη) εντάσεις πήρε αγωνιστική απόφαση με πολύ μεγάλη συμμετοχή κόσμου της σχολής. Εμείς περιμένουμε αυτή η απόφαση, στη βάση του ότι είναι αποτέλεσμα της πιο μαζικής διαδικασίας για φέτος που έχει διεξάγει ο σύλλογος, να γίνει σεβαστή από το σύνολο των φοιτητών της σχολής και των πολιτικών δυνάμεων. Στη βάση αυτής της απόφασης συνεχίζουμε τον αγώνα μας με κατάληψη, οργανώνουμε τις δράσεις της κατάληψης όλοι μαζί και περιφρουρούμε την απόφαση αυτή (όπως έγινε και το πρωι της Δευτέρας 9/12 από μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής Κατάληψης).

4) "Και α και ου και ψέμα από παντού": η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ γράφει τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία του φοιτητικού συλλόγου Νομικής την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές. Λίγη ώρα μετά το τέλος της συνέλευσης και αφού η καταμέτρηση είχε προχωρήσει με ελάχιστες εντάσεις και το αποτέλεσμα είχε ανακοινωθεί μπροστά σε όλους τους φοιτητές χωρίς καμία ένσταση, ανήρτησε ανακοίνωση στη σελίδα της στο διαδίκτυο όπου ανακοινώνει τον θρίαμβο του πλαισίου της (μόνο ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, χωρίς ανεξάρτητους) νοθεύοντας το αποτέλεσμα εκ των υστέρων πράγμα που αποτελεί ίσως παγκόσμια πρωτοτυπία στην ιστορία του φοιτητικού συνδικαλισμού. Αποκρύπτοντας κάθε αναφορά σε οποιοδήποτε αποτέλεσμα ανακοινώνει απλώς ότι το πλαίσιό της νίκησε λες και καθόμασταν 6 ώρες στη Γενική Συνέλευση του συλλόγου μας προκειμένου θέλουμε ή δεν θέλουμε να αποδεχθούμε την επικράτησή της. Μάλλον κάποιος δεν έχει μάθει να χάνει, ή μάλλον οι άνωθεν εντολές από τα κομματικά γραφεία της ΟΝΝΕΔ και της ΝΔ προκειμένου να ανοίξουν οι σχολές είναι τόσο επιτακτικές που δικαιολογούν κάθε μέσο στην υλοποίησή τους.
΄Εμείς δεν θα ασχοληθούμε και πολύ με τους κομπλεξισμούς της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Απαντάμε με το Δελτίο Τύπου της Συντονιστικής Επιτροπής Κατάληψης Νομικής που βάζει τα πράγματα στην θέση τους (μπορεί να βρεθεί ήδη εδώ: http://left.gr/news/katalipsi-os-tis-1612-apofasisan-oi-foitites-tis-nomikis-athinon ) και την απόφαση του συλλόγου μας η οποία ψηφίσθηκε από την πλειοψηφία των φοιτητών της σχολής. Κατά τα άλλα θα την αφήσουμε βορά στα τρολλο-site και στον κόσμο των σχολών που μέρα με τη μέρα καταλαβαίνει όλο και περισσότερο ποιος είναι ο σκοτεινός της ρόλος.

Αποτελέσματα Γενικής Συνέλευσης Φοιτητικού Συλλόγου Νομικής

Πλαίσιο Συντονιστικής Επιτροπής Κατάληψης: 195

Πλαίσιο ΔΑΠ/ Ανεξάρτητοι: 172

Πλαίσιο Επιτροπής Αγώνα Νομικής (ΜΑΣ): 42

Λευκά: 7

Σύνολο ψηφισάντων: 416 (>140)

Απόφαση Φοιτητικού Συλλόγου Νομικής:

1) Κατάληψη από τη Δευτέρα 9/12 μέχρι και την Δευτέρα 16/12

2) Συμμετοχή στην απεργιακή περιφρούρηση και στις κινητοποιήσεις στο πλάι των απεργών του ΕΚΠΑ

3) Συμμετοχή / παρέμβαση στη συνέλευση των διοικητικών υπαλλήλων την Τετάρτη 11/12 και ώρα 10.00 στην πρυτανεία

4) Συμμετοχή στις κινητοποιήσεις των φοιτητικών συλλόγων και των διοικητικών υπαλλήλων

5) Μπλοκάρισμα των Πρότυπων Εσωτερικών Κανονισμών όποτε και αν αυτοί πάνε να ψηφισθούν εν κρυπτώ από Γενική Συνέλευση Τμήματος ή Σύγκλητο - Συνολικό ανάχωμα του φοιτητικού κινήματος στη διαδικασία ψήφισής τους

6) Συμμετοχή στις κινητοποιήσεις του συλλόγου φοιτητών εστιών του Πανεπιστημίου Αθηνών την Τετάρτη 11/12, 10.00 στο Πολυτεχνείο για ζητήματα στέγασης

7) Αναβολή της εξεταστικής κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων - Να δοθούν όλα τα μαθήματα κανονικά και με ανθρώπινους ρυθμούς μετά το πέρας αυτών

8)Σύγκλιση της Συντονιστικής Επιτροπής Κατάληψης την Τρίτη 10/12, στη 13.00, στο κτήριο της πρυτανείας για τον καθορισμό των δράσεων και την επανοικειοποίηση του χώρου της σχολής

9) Περιφρουρούμε τις αποφάσεις του Συλλόγου - Νέα Γενική Συνέλευση την Δευτέρα 16/12

Αφίσα για το ρεμπέτικο γλέντι οικονομικής ενίσχυσης των απεργών διοικητικών υπαλλήλων



Πρόγραμμα Κατάληψης 19-25/11

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ 19/11/13:

Ενιαίο Αγωνιστικό Πλαίσιο (ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ, αντινομια, ΑΡΕΝ, αγωνιστικές κινήσεις): 147

Επιτροπή Αγώνα Νομικής (ΜΑΣ): 27

Λευκά: 21

Σύνολο ψηφισάντων: 195 (>140 [απαρτία])

ΑΠΟΦΑΣΗ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ:

1) Κατάληψη από την Τρίτη 19/11 μέχρι και την Δευτέρα 25/11
2) Συμμετοχή στην απεργιακή περιφρούρηση και στις κινητοποιήσεις στο πλάι των απεργών του ΕΚΠΑ
3) Συμμετοχή του ΦΣ στην πανεκπαιδευτική πορεία την Πέμπτη 21/11 με προσυγκέντρωση στα Προπύλαια στις 12.00
4) Αναβολή της εξεταστικής κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων - Να δοθούν όλα τα μαθήματα κανονικά και με ανθρώπινους ρυθμούς μετά το πέρας αυτών
5) Καταγγελία του προέδρου της σχολής, Θ. Φορτσάκη, για τις δημόσιες δηλώσεις του στα ΜΜΕ
6) Σφράγιση βιβλιαρίων των φοιτητών που δικαιούνται ασφάλιση
7) Η απεργιακή επιτροπή σε συνεννόηση με τον ΦΣ να χορηγεί δικαιολογητικά στους φοιτητές από τις εστίες
8 ) Περιφρουρούμε τις αποφάσεις του Συλλόγου - Νέα Γενική Συνέλευση την Δευτέρα 25 /11

κείμενο - κάλεσμα στη ΓΣ του ΦΣ Νομικής για τη 40η επέτειο του Πολυτεχνείου

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ

 

Την Κυριακή 17 Νοεμβρίου συμπληρώνονται 40 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου και την βίαιη καταστολή της με την επέμβαση των τανκς της χούντας. Πολλοί θα πουν «εντάξει, όντως κάποιοι σκοτώθηκαν άλλα δεν είναι λίγο εκτός συγκυρίας αυτή η επέτειος; ή «δεν καταλήγει μία γιορτή των αριστερών;»

 

Σε μία κοινωνία, όπου η ανεργία φτάνει το 30% (και το 60% στους νέους), οι μισθοί πέφτουν, οι κοινωνικές παροχές (υγεία, εκπαίδευση) ισοπεδώνονται και οι φόροι αυξάνονται, σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα, όπου στο δευτεροβάθμιο επίπεδο χρειάζεται οι οικογένειες να «ματώσουν» οικονομικά για να ανταπεξέλθουν,  οι μαθητές γίνονται ανταγωνιστικοί από την πρώτη Λυκείου, ενώ και το πανεπιστήμιο  με τους διάφορους νόμους  τρέπεται σε λιγότερο δημόσιο-δημοκρατικό-δωρεάν και τέλος, σε μία χρονική συγκυρία κατά την οποία όποιος αντιστέκεται  τσακίζεται κατευθείαν στο όνομα μιας ομαλότητας,  ενώ  δίνεται χώρος δράσης και «επώασης»  στα φίδια του φασισμού η απάντηση στην τεθείσα ερώτηση είναι πολύ σαφής… Τα αιτήματα για ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ που τότε συσπείρωσαν φοιτητές, μαθητές και γενικά το λαό φαντάζουν σήμερα μάλλον πιο επίκαιρα και πιο ζωντανά από ποτέ!

 

Η 17η Νοεμβρίου 1973 δεν αποτελεί ένα «κόκκινο μνημείο» χωρίς ιστορική συνέχεια, αλλά ένα δείγμα του ότι ο λαός ακόμα και υπό τις χειρότερες βιοτικές συνθήκες, ακόμα και υπό τον έσχατο αυταρχισμό ενός στρατιωτικού καθεστώτος έχει τη δύναμη να αντιστέκεται, να ορθώνει το ανάστημά του , να παλεύει  με όποιο κόστος και εν τέλει να νικά .Όπως και τότε, έτσι και σήμερα ο λαός συνεχίζει να αντιστέκεται μέσα από μια σειρά αγώνων ενάντια σε αυτήν την κατάσταση που τον πλήττει, τον φιμώνει και τον καταδικάζει σε ένα παρόν και ένα μέλλον που δεν του αξίζει. Το πλήθος των πανεργατικών, πανεκπαιδευτικών, αντιφασιστικών διαδηλώσεων που έχουν λάβει χώρα τα τελευταία χρόνια είναι ενδεικτικό. Χαρακτηριστική ήταν η αντίδραση της κοινωνικής πλειοψηφίας στο κλείσιμο και στο « μαύρο» της ΕΡΤ. Τόσο με τη μαζική παρουσία στο χώρο του ραδιομεγάρου όλο το καλοκαίρι , αλλά και με την αντίδρασή της στην αυταρχική εισβολή των ΜΑΤ, όταν 1.750.000 παρακολούθησαν το δελτίο των απεργών.

 

Σε αυτήν την κατάσταση οι φοιτητές έχουν παίξει το δικό τους ρόλο από το 1973 μέχρι και σήμερα, αποτελώντας ένα αποσταθεροποιητικό παράγοντα, τον οποίον στάθμιζαν στα πλάνα τους οι κυβερνήσεις φοβούμενοι την αντίδρασή τους. Έχοντας ως «τροχιοδεικτική»  εκείνη την κατάληψη του Πολυτεχνείου, έκαναν τις δικές τους καταλήψεις, έδιναν το δικό τους χρώμα στην έννοια του ασύλου και έβαζαν αναχώματα στις βλέψεις των Υπουργείων για ένα άλλου είδους Πανεπιστήμιο.

 

Η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου ας γίνει η αρχή της αντίδρασης του λαού, ας γίνει εκείνη η εστία συνολικοποίησης όλων των κλάδων που βρίσκονται σε αγωνιστική τροχιά, αλλά και η αφορμή για να καταλάβει η νεολαία αυτού του τόπου το ιστορικό της ευθύνης, που έχει στις πλάτες της για να έχει ένα παρόν και μέλλον που της αναλογεί.

 

Βαδίζοντας στα χνάρια εκείνων των 300 που ξεκίνησαν από τη Νομική γράφοντας μια χρυσή σελίδα στην ιστορία των αγώνων της νεολαίας οφείλουμε ως φοιτητικός σύλλογος να αρθρώσουμε τη δική μας φωνή απέναντι σε όσα συμβαίνουν και σε όσους θέλουν να μας πείσουν ότι οι διοικητικοί μας εχθρεύονται και καταστρέφουν το πανεπιστήμιο. Είναι ευθύνη του καθενός από εμάς να κάνουμε μια συνέλευση μαζική, ζωντανή με πλούσιο διάλογο!

 

Όλοι την Τρίτη 12/11 στη Γενική Συνέλευση του Φ.Σ Νομικής στη 13.00!

 

Αφίσα για την εκδήλωση που συνδιοργανώνουν οι απεργοί του ΕΚΠΑ με τους φοιτητικούς συλλόγους του κέντρου

Εκδήλωση της ΚΕΔΔΕ για τις λαϊκές ελευθερίες

Ανακοινώθηκε  εκδήλωση που θα πραγματοποιήσει η ΚΕΔΔΕ (Κίνηση για τις Ελευθερίες και τα Δημοκρατικά Δικαιώματα της Εποχής μας) την επόμενη εβδομάδα με τίτλο: «Το μνημονιακό τόξο, το φασιστικό βέλος και οι λαϊκές ελευθερίες στην εποχή μας» στην οποία συμμετέχουν οι: Κώστας Αρβανίτης, Μανόλης Αρκολάκης, Δημήτρης Καλτσώνης, Γιώργος Κασιμάτης, Γιώργος Κατρούγκαλος.

Η εκδήλωση είναι την Τρίτη 22 Οκτωβρίου στην αίθουσα του πρώτου ορόφου στην ΕΣΗΕΑ στις 6 μ.μ.
http://ekedde.wordpress.com/2013/10/16/pressoct/

Κείμενο απάντησης στην καμπάνια των ανοιχτών σχολών της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ

#katalhpseis_sygkroyseis_diadhlwseis

«Αμάν πια μ αυτούς τους κοπρίτες δημοσίους υπαλλήλους που κάνουν απεργίες και κρατούν κλειστές τις σχολές, εμποδίζοντας μας να δώσουμε εξεταστική, να ορκιστούμε για να πάμε στο μεταπτυχιακό και τους πρωτοετείς να γραφτούν στις σχολές τους κλπ...

Κι ολ' αυτά γιατί?? Γιατί απολύονται 1450 τεμπέληδες, κάτι που είναι λυπηρό μεν, αλλά εντάξει δεν επηρεάζει τη ζωή μου και ίσα-ίσα στέκεται εμπόδιο στο μέλλον μου.»

Αυτή είναι η τοποθέτηση που έχει ένας οποιοσδήποτε ΔΑΠιτης- ανώνυμος αγανακτισμένος φοιτητής, όσον αφορά στον αγώνα των διοικητικών και αυτή την τοποθέτηση μπορούμε να διαβάσουμε στο site "Ανοιχτές Σχόλες".

Εμείς, ως ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ, θέλουμε να κάνουμε κάποιες παρατηρήσεις:

1. Η ΔΑΠ προφανώς, για μιαν ακόμη φορά μετά το ν.Διαμαντοπούλου και τις κινητοποιήσεις του '11, κρύβεται πίσω από μια ανώνυμη-ανυπόγραφη τοποθέτηση υπέρ του ανοίγματος των σχολών. Χωρίς να λέει κουβέντα γιατί αυτή τη στιγμή τα ιδρύματα είναι κλειστά...

"Τι απολύσεις ρε παιδιά?"

"Ποια εκπαιδευτική αναδιάρθρωση?"

"Ποιες διαγραφές και τι διασπασμένα πτυχία, μας λέτε?".

Δεν κάνει κουβέντα για το γεγονός οτι η κυβέρνηση Σαμαρά θέτει σε διαθεσιμότητα 1450 εργαζόμενους, αυξάνοντας έτσι κι άλλο τον αριθμό των ανέργων (μέσα σε λιγότερο από 4 μήνες οι επίσημοι απολυμένοι-άνεργοι στο δημόσιο ξεπερνούν τις 4.000, αν συνυπολογίσουμε τους απολυμένους της ΕΡΤ). Προφανώς και δεν αναδεικνύει το γεγονός ότι οι απολύσεις αυτές είναι πλευρά της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, που ξεκίνησε με τους νομούς Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου και συνεχίστηκε με το σχέδιο Αθήνα, που μας φέρνουν τις διαγραφές στα ν+2, την περικοπή των φοιτητικών παροχών, την κατάργηση και τη συγχώνευση εν μια νυκτί σχολών και τμημάτων, με αποτέλεσμα τη διάσπαση των πτυχίων μας και τη ρευστοποίηση των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων. Το μόνο που λέει είναι οτι απλά στις 10 Σεπτέμβρη ΚΑΠΟΙΟΙ -εξωγήινοι, πράκτορες της Κούβας, γνωστοί-άγνωστοι κουκουλοφόροι, αριστεροί που θέλουν και επενδύουν στο κακό της χώρας- γιατί έτσι γουστάρουν, γιατί στραβοξύπνησαν, γιατί δεν θέλουν το καλό του τόπου, για κάποιο λόγο τέλος πάντων μας κλείνουν τις σχόλες και δεν μας αφήνουν να σπουδάσουμε.

2. Η κίνηση αυτή παρόλη τη φαινομενική της ανωνυμία στο εν λόγω site προπαγανδίζεται κανονικά τόσο κεντρικά απο τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ όσο και αυτοτελώς και προσωπικά απο όλους τους ΔΑΠιτες. Δηλαδή απο τη μια δεν φέρει τη σφραγίδα της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στο site των αγανακτισμένων φοιτητών, αλλά απο την άλλη υπάρχει στο κεντρικό site της νεολαίας του Σαμαρά στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Παράλληλα, για να υπογράψει κάνεις το κείμενο, πρέπει να βάλει ονοματεπώνυμο και email, δίνοντας έτσι αυτοβούλως τα στοιχεία του σε μια "ανεξάρτητη κίνηση φοιτητών" δηλαδή τη ΔΑΠ. Δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό από την καθεστωτική παράταξη, που φακελώνει ολόκληρους φοιτητικούς συλλόγους και βλέπει τους φοιτητές σαν «ψηφαλάκια». Αυτό είναι ένα ακόμη μικροπολιτικό παιχνίδι της ΔΑΠ, με πιόνια τους ίδιους τους φοιτητές και κανόνες βολικούς μόνο για την ίδια…

3. Με μεγάλη έκπληξη βρισκόμαστε στη θέση, ως ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ, να συμφωνούμε μια φορά με τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Όντως οι φοιτητές βρίσκονται στη μέση μιας κατάστασης, που δεν δημιούργησαν οι ίδιοι και για την οποία  δεν ευθύνονται. Δεν δημιουργήσαμε εμείς το πανεπιστήμιο του 2013, στο οποίο πληρώνουμε τα συγγράμματα και τους κώδικές μας, στο οποίο θα διαγραφόμαστε στα 6 χρόνια, από το οποίο θα παίρνουμε ένα πτυχίο- κουρελόχαρτο και  θα βγαίνουμε άνεργοι. Ένα πανεπιστήμιο, στο οποίο αν αγωνίζεσαι, διεκδικείς και υπερασπίζεσαι τα συμφέροντα σου, στοχοποιείσαι από φασιστικές φυλλάδες και συλλαμβάνεσαι μέσα στην Πρυτανεία από τα ΜΑΤ και την αντιτρομοκρατική, γιατί προσπαθείς να παρέμβεις στα Συμβούλια Ιδρύματος. Δεν ευθυνόμαστε για τις απολύσεις των διοικητικών. Δεν ευθυνόμαστε για την διαλυτοποίηση του πανεπιστήμιου και των φοιτητικών συλλόγων. Δεν ευθυνόμαστε ούτε εμείς ούτε οι απεργοί διοικητικοί για τον οικονομικό μαρασμό των οικογενειών μας. Όλα αυτά τα δημιούργησαν και έχουν ευθύνη οι κυβερνήσεις των τελευταίων  χρόνων και οι πολιτικές των μνημονίων, της φτώχειας και της ανασφάλειας, καθ υπαγόρευση ΕΕ και ΔΝΤ, που απολύουν εργαζόμενους, περικόπτουν μισθούς και συντάξεις και δημιουργούν έναν εργασιακό μεσαίωνα στο όνομα της "σωτηρίας της χώρας" από τη κρίση, για την εξυπηρέτηση στην ουσία των συμφερόντων που αυτοί εκπροσωπούν.

4. Είναι τουλάχιστον αισχρό η ΔΑΠ από τη μια επισήμως να αποκαλεί "πολίτικο παιχνίδι" και να λοιδορεί με κάθε τρόπο τον αγώνα 1450 εργαζομένων για τα αυτονόητα που η κυβέρνησή της τους κλέβει, δηλαδή δουλειά και ζωή με αξιοπρέπεια, και από την άλλη να έρχεται στην απεργιακή εκδήλωση-ενημέρωση από τους εργαζομένους στην Πρυτανεία, μόνο και μόνο μπας και "τσιμπήσει" κανα πρωτοετή για να τον βάλει στο ντορβά των ψηφοδελτίων, των σημειώσεων και των πάρτι. Για να του πει να μην πατήσει στη Γενική Συνέλευση, γιατί δεν θα βγάλει  άκρη. Γιατί μονάχα η τακτική του  "Σκάσε-Διάβαζε-Πλήρωνε" θα τον βοηθήσει να βρει το δρόμο του. Ένα δρόμο, που θα τον κάνει από πειθαρχημένο και εντατικοποιημένο φοιτητή του σήμερα, εκείνον τον ιδανικό πειθήνιο και ελαστικοποιημένο εργαζόμενο του αύριο, που δεν θα βγάζει άχνα στην εργοδοτική αυθαιρεσία και δεν θα διεκδικεί μισθό μεγαλύτερο των 400 ευρώ.

5. Αν τοποθέτηση της ΔΑΠ είναι να ανοίξουν οι σχόλες, υπερασπιζόμενη έτσι τα συμφέροντα των φοιτητών, γιατί δεν μπαίνει στις συνελεύσεις των φοιτητικών συλλόγων, που γίνονται αυτές τις 6 εβδομάδες τις οποίες συστηματικά απαξιώνει και λοιδορεί??? Τις τελευταίες 5 εβδομάδες  μπορεί το πανεπιστήμιο να είναι κλειστό στην κανονικότητα και την ομαλή λειτουργιά, αλλά οι απεργοί διοικητικοί στις περιφρουρήσεις τους  δεν "κάνουν ελέγχους στις εισόδους και δεν μας αφήνουν να μπούμε στις σχολές ώστε να έρθουμε σε επαφή με τους συμφοιτητές μας και να εκφράσουμε εκεί την άποψή μας", όπως αναφέρεται στο site. Αντίθετα το πανεπιστήμιο είναι ανοιχτό στις κινηματικές διαδικασίες, στις Γενικές Συνελεύσεις φοιτητών και εργαζομένων, σε αντιφασιστικές εκδηλώσεις και άλλες δράσεις. Ποιος εμποδίζει λοιπόν αυτούς τους "ανώνυμους αγανακτισμένους φοιτητές"? Ισα-ισα που στη σχολή μας, όπως και σε σειρά από  άλλες σχόλες, η ΔΑΠ  σε όλα τα Διοικητικά Συμβούλια για τη διεξαγωγή της Γεν.Συν. δεν υπογράφει, γιατί δεν βρίσκει κάποιο λόγο να μπει σε αυτή, εφόσον «δεν υπάρχει θέμα προς συζήτηση». Γι αυτό λοιπόν καλούμε τη ΔΑΠ να μπει στις ΓΣ των συλλόγων, να δηλώσει οτι καλώς ο πρωθυπουργός μας απολύει τους εργαζομένους, διαλύει το πανεπιστήμιο και καταστρέφει το μέλλον μας ως νεολαία και να προσπαθήσει με αυτόν τον τρόπο να ανοίξει τις σχολές κι όχι μέσα από ανώνυμα γκρουπ. Εμείς ως ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ θα παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις να μην υλοποιηθεί εντός της Νομικής, το σχέδιο της ΔΑΠ και της κυβέρνησης της για την αποσυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων και των οργάνων τους για λήψη αγωνιστικών αποφάσεων, για την υλοποίηση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και για την απόλυση των εργαζομένων.

6. Από αυτή την καμπάνια, καθώς και απ' όλη τη στάση και τοποθέτηση της ΔΑΠ εντός του πανεπιστημίου κανείς δεν μπορεί πλέον να κοροϊδεύει στα μούτρα τους φοιτητές και να λέει: "Εμείς ανεξάρτητοι είμαστε, καμία σχέση δεν έχουμε με τη ΝΔ και την πολιτική της κυβέρνησης, είμαστε εδώ πέρα για να βοηθάμε τους φοιτητές"... Μόνο ανεξάρτητη δεν  είναι η ΔΑΠ, που μεγάλη σχέση έχει με τη ΝΔ και την κυβέρνηση, αφού την πολιτική της υλοποιεί εντός του ελληνικού πανεπιστημίου με το να ανοίγει τις σχολές και να ενεργοποιεί τον κοινωνικό αυτοματισμό σε βάρος του αγώνα των διοικητικών και των φοιτητών. Όχι μόνο δεν βοηθά, αλλά βάζει χέρι μαζί με το Σαμαρά στα φοιτητικά μας συμφέροντα καθώς παλεύει με κάθε τρόπο να εφαρμοστεί η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση εντός του πανεπιστημίου, που φέρνει διαγραφές, περικοπές φοιτητικών παροχών, διασπασμένα πτυχία και μηδενικά επαγγελματικά δικαιώματα.

(Σημείωση: οι υπογραφές είναι 2.537 και όχι 60.000, όσοι δηλαδή φοιτητές «βρίσκονται σε ομηρία από τους βολεμένους απεργούς», όπως υποστηρίζουν οι υπουργοί και οι Πορτοσάλτε και Πρετεντέρης...)

Επειδή, λοιπόν, στο πανεπιστήμιο δεν υπάρχει μόνο η ΔΑΠ (όσο και αν η ίδια θα ήθελε να ισχύει το αντίθετο) και επειδή ο αγώνας των διοικητικών και δίκαιος είναι και συνεχίζεται με μεγάλη επιτυχία και έχει καταφέρει να ορθώσει ισχυρές αντιστάσεις στην αντιλαϊκή πολιτική της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, εμείς επιλέγουμε να τους στηρίξουμε και να παλέψουμε στο πλάι τους για ένα πανεπιστήμιο δημόσιο και δωρεάν, που να μας χωράει όλους και να μας εξασφαλίζει ένα μέλλον με εργασία και αξιοπρέπεια!

ΟΛΟΙ ΤΗ ΠΕΜΠΤΗ 17/10 ΣΤΙΣ 12.00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ, ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ !

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΠΕΡΓΙΑΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΚΠΑ ΚΑΙ ΕΜΠ ΓΙΑ ΤΗΝ 6η ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ

αυτό είναι και το blog της απεργιακής επιτροπής του ΕΚΠΑ:      http://apergoiekpa.wordpress.com/

6^η εβδομάδα απεργίας

Τετάρτη, 16/10

Ι. Περιφρουρήσεις

07.30 Κτήριο Δ/νσης Δ/κου Χρ. Λαδά 6, Προπύλαια

07.00 Παν/πολη, πύλη Ούλωφ Πάλμε

07.00 Ιατρική- Νοσηλευτική, είσοδος Ιατρικής Σχολής (Μ. Ασίας 75 Γουδί)

07.00 Οδοντ/κη: είσοδος Οδοντιατρικής Σχολής (Θηβών 2, Γουδί)

 

Κατά τη διάρκεια των περιφρουρήσεων κάνουμε μαζική διανομή του ενημερωτικού υλικού για την προβολή του αγώνα μας

 

ΙΙ. Ενημέρωση-συζήτηση για τις εξελίξεις παρουσία νομικών

10.00 Προπύλαια

ΙΙΙ. Εκδήλωση συλλόγων διοικητικών ΕΜΠ με σωματεία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα για την προοπτική του κινήματος

10.00 ΕΜΠ (Αίθουσα Τελετών, Πολυτεχνειούπολη)

 

IV. Παρεμβάσεις ενημέρωσης

12.00 Γ.Σ. Φιλοσοφικής, Κτήριο Φιλοσοφικής

14.00 Γ.Σ. Φοιτητικού Συλλόγου Νοσηλευτικής, Αμφ. 3-07, 2^ος ορ.

 

V. Πανελλαδική συγκέντρωση

13.00 Υπουργείο Παιδείας

VI. Συνάντηση για τη διοργάνωση συναυλίας Σάββατο, 19/10, στα Προπύλαια

16.00 ΕΜΠ (αμφιθέατρο ΜΑΧ, κάτω Πολυτεχνείο)

 

Πέμπτη, 17/10

Πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο

12.00 Προπύλαια

κείμενο επ' αφορμή του εξώφυλλου της εφημερίδας "Πρώτο Θέμα" μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα

Πρώτο Θέμα… γραμμένο με αίμα

Το κυριακάτικο φύλλο της εφημερίδας Πρώτο Θέμα αποτέλεσε ακόμα μία ημέρα ντροπής στην ιστορία της ελληνικής δημοσιογραφίας προκαλώντας πλήθος φωνών αγανάκτησης και οργής. Η εμφάνιση της εικόνας του νεκρού Παύλου Φύσσα στα χέρια της κοπέλας του δημιούργησε καταρχάς το απλό ερώτημα, πώς βρέθηκε δηλαδή η φωτογραφία αυτή στα χέρια της εν λόγω εφημερίδας. Αυτό το γεγονός έρχεται να επιβεβαιώσει τους ισχυρισμούς της μάνας του Φύσσα, ότι υπάρχει δηλαδή βίντεο της δολοφονίας το οποίο έχει κατατεθεί στην ασφάλεια, ενώ και οι σχέσεις του εκδότη της εφημερίδας Θέμου Αναστασιάδη με τους κρατικούς μηχανισμούς (βλέπε υπόθεση Ζαχόπουλου) μας οδηγούν στο ίδιο συμπέρασμα.

 Το «δεν ξεχνώ το φασισμό» που συνόδευε τη φωτογραφία του εξωφύλλου φαίνεται αρκετά ειρωνικό αν αναλογιστούμε ότι μέχρι πρότινος η ίδια εφημερίδα έκανε φασιστική προπαγάνδα. Αυτό το πετύχαινε προβάλλοντας την κοινωνική δράση της Χρυσής Αυγής (συσσίτια για Έλληνες, συνοδεία και προστασία ηλικιωμένων σε περιοχές όπως ο Άγιος Παντελεήμονας), φιλοξενώντας πρόσωπα όπως ο Κασιδιάρης και ο Γερμενής διεξάγοντας ιδεολογικό πόλεμο σε χώρους της αριστεράς κατονομάζοντας τους ως απειλή. Παράλληλα με αυτό, φρόντιζε να κλείνει τα μάτια σε τραμπουκισμούς σε σχολεία, σε ξυλοδαρμούς αγωνιστών (όπως η δολοφονική επίθεση των χρυσαυγιτών στα μέλη του ΚΚΕ στο Πέραμα), καθώς και σε δολοφονίες μεταναστών (όπως αυτή στα Πετράλωνα). Ούτε ο Θέμος ούτε το Πρώτο Θέμα αποτελούν βέβαια εξαίρεση στον κανόνα των ΜΜΕ, τα οποία στα πλαίσια του ρόλου τους προμόταραν ένα προηγούμενο διάστημα το λόγο και τη δράση της Χρυσής Αυγής προωθώντας τον ακροδεξιό, εθνικιστικό, ρατσιστικό πολιτικό λόγο και τα αντίστοιχα ιδεολογήματα στην ευρεία μάζα του λαού.

Μετά όμως από τη δολοφονία του Φύσσα την προηγούμενη Τρίτη, ο ίδιος βλέποντας ότι δεν μπορεί με την ίδια άνεση να κάνει την ύπουλη φασιστική προπαγάνδα του, αποφάσισε να το παίξει «αντιφασίστας». Προσπαθώντας, όμως, να βγάλει φράγκα πουλώντας φτηνό αντιφασισμό πάνω από το πτώμα του Παύλου Φύσσα, πυροδότησε την οργή και την αγανάκτηση του λαού, καθώς πέρα από την προφανή έλλειψη στοιχειώδους σεβασμού απέναντι στην οικογένεια του θύματος, το πλασάρισμά του ως «από πάντα αντιφασίστα» που μας παρακινεί «να μην ξεχάσουμε» το φασισμό αποτελεί μια ξεκάθαρη πρόκληση και κοροϊδία απέναντι στους εργαζομένους και τη νεολαία.

Ο αντιφασιστικός αγώνας, τελικά, πέρα από τους φασίστες βρίσκεται και ενάντια σε όλους όσους ένα προηγούμενο διάστημα έθρεψαν το φίδι του φασισμού. Όποιος λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο, το μαζικό λαϊκό κίνημα, να ξέρει ότι στο μέλλον θα βρεθεί υπόλογος μπροστά του. Οι «αχρωμάτιστες» πολιτικές τοποθετήσεις έχουν τελειώσει.

Ο καθένας φέρει ευθύνη για τα λεγόμενά του και ακόμα περισσότερο για αυτά που δεν λέει.