Όλοι-ες στο αντιρατσιστικό συλλαλητήριο την Πέμπτη 9 Ιουλίου

Όλοι-ες στο Αντιρατσιστικό Συλλαλητήριο, την Πέμπτη 9 Ιουλίου, στις 7.00 μ.μ. στην Ομόνοια.

Καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία, τα συνδικάτα, τους μαζικούς φορείς, όλες τις κινήσεις και συλλογικότητες του κινήματος και της Αριστεράς, να συμμετάσχουν στο συλλαλητήριο καταδίκης της αντιμεταναστευτικής και ρατσιστικής πολιτικής και υστερίας με το παρακάτω περιεχόμενο:

Η κυβέρνηση της ΝΔ εξαπολύει πραγματικό πογκρόμ, σε βάρος των μεταναστών και των προσφύγων που αναζητούν μια χαραμάδα ελπίδας και ζωής. Επιχειρήσεις σκούπα της Αστυνομίας, μαζικές απελάσεις, άνοιγμα στρατοπέδων συγκέντρωσης, βασανιστήρια και φυλακίσεις, καταδίωξη σε στεριά και θάλασσα, αύξηση των ορίων κράτησης των προς απέλαση μεταναστών στους 18 μήνες, χαρακτηρισμός ως «επικίνδυνου για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια» κάθε μετανάστη σε βάρος του οποίου έχει ασκηθεί δίωξη 3 μόλις μηνών χωρίς καν να έχει καταδικαστεί!

Η κυβέρνηση που ηττήθηκε στις ευρωεκλογές παίζει το χαρτί του ρατσισμού για να αποπροσανατολίσει την οργή και την αγανάκτηση που γεννάει η πολιτική της, που φορτώνει τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης στους εργαζόμενους και την νεολαία, με τις απολύσεις, τα κλεισίματα εργοστασίων και με τις επιθέσεις στις δημοκρατικές ελευθερίες στο όνομα του «νόμου και της τάξης». Η πολιτική αυτή αποθρασύνει τους ακροδεξιούς του ΛΑΟΣ και τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής που παραληρούν ρατσιστικά και οργανώνουν επιθέσεις κατά των μεταναστών, όπως στον Άγιο Παντελεήμονα και την Πάτρα, επιδιώκοντας «εθνικές εκκαθαρίσεις» ολόκληρων περιοχών. Πρέπει και μπορούμε να τους σταματήσουμε!

ΤΟ ΠΑΣΟΚ, που στήριξε ως κυβέρνηση την πολιτική της «Ευρώπης-Φρούριο», δεν συγκρούεται με αυτές τις επιλογές και επιλέγει στάση άθλιας συναίνεσης, απαιτώντας από την κυβέρνηση της ΝΔ να «επιδείξει μηδενική ανοχή στους λαθρομετανάστες». Έτσι, ενισχύει τις ρατσιστικές συμπεριφορές και στρέφεται ενάντια στις κατακτήσεις των αγώνων του εργατικού κινήματος και του κινήματος αλληλεγγύης στους μετανάστες που κατάφεραν να ανοίξει η διαδικασία νομιμοποίησης εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών.

Δεν θα αφήσουμε να γίνουν οι μετανάστες αποδιοπομπαίοι τράγοι – δεν θα αθωώσουμε την κυρίαρχη πολιτική!

Προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν φταίνε οι απολύσεις και η καπιταλιστική κρίση για την ανεργία, αλλά... οι ρακένδυτοι και πεινασμένοι Αφγανοί της Πάτρας. Δεν φταίει για την ακρίβεια και τη φτώχεια η κερδοσκοπία των ελληνικών και ξένων πολυεθνικών ομίλων, αλλά... οι πρόσφυγες πολέμου από το Ιράκ. Δεν φταίει για την διάλυση των ασφαλιστικών ταμείων η εργοδοτική εισφοροδιαφυγή και οι κυβερνητικές περικοπές, αλλά... οι Βουλγάρες καθαρίστριες. Δεν φταίνε για τις ιδιωτικοποιήσεις οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και οι μονοπωλιακοί όμιλοι, αλλά... τα παιδιά από την Αφρική που ψάχνουν ένα κομμάτι ψωμί. Δεν φταίει για τη διάλυση της δημόσιας Παιδείας και Υγείας η παράδοσή τους στα ιδιωτικά συμφέροντα, η έλλειψη προσωπικού και η καθήλωση των κοινωνικών δαπανών, αλλά... οι γυναίκες από τις Φιλιππίνες. Δεν φταίει για την υποβάθμιση των γειτονιών η τσιμεντοποίηση και οι εργολάβοι, αλλά... το παιδί του μετανάστη που έχει το θράσος να πάει σε μια παιδική χαρά….

Δεν θα αφήσουμε να γίνουν οι μετανάστες τα θύματα ληστρικής εκμετάλλευσης – εργάτες ενωμένοι, ποτέ νικημένοι!

Κυβέρνηση, εργοδότες, ΜΜΕ και ρατσιστές κινδυνολογούν σε βάρος των μεταναστών: «μας παίρνουν τις δουλειές», «ρίχνουν τα μεροκάματα», «η οικονομία «μας» περνάει κρίση». Είναι ψεύτες και υποκριτές! Γιατί όλα τα προηγούμενα χρόνια βολεύονταν, όταν οι μετανάστες δούλευαν με μεροκάματα 10 και 20 ευρώ. Από τους εργοδότες - βασανιστές στην Μανωλάδα μέχρι τους βιομηχάνους και που εφοπλιστές που αβγατίζουν τα κέρδη τους από το ξεζούμισμα των μεταναστών. Σήμερα η κρίση του καπιταλισμού χτυπάει ανελέητα όλους τους εργάτες, μετανάστες και ντόπιους. Οι 100.000 επιπλέον άνεργοι το 2009 δεν οφείλονται στους μετανάστες αλλά στους καπιταλιστές που κλείνουν τα εργοστάσια και την κοπανάνε για Βουλγαρία και Αλβανία, αφήνοντας απλήρωτους τους εργαζόμενους. Γι’ αυτούς τα σύνορα είναι ανοιχτά, για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες όχι...

Ούτε για την φτώχεια και τα χαμηλά μεροκάματα φταίνε οι μετανάστες. Αντίθετα, η μετανάστευση είναι στην ουσία μεταφορά εργατικών χεριών από μια χώρα σε μια άλλη, οι μετανάστες με την εργασία τους παράγουν πλούτο που δεν γυρνά καν στην χώρα προέλευσής τους, γιατί συνήθως την καρπώνεται η χώρα υποδοχής τους. Με τα χέρια των μεταναστών χτίστηκαν τα «οικονομικά θαύματα» του καπιταλισμού όπως η Αμερική στις αρχές του προηγούμενου αιώνα ή η Γερμανία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην Ελλάδα οι λεγόμενοι «εθνικοί στόχοι», όπως η ένταξη στην ΟΝΕ και η Ολυμπιάδα, πραγματοποιήθηκαν χάρη στην εκμετάλλευση της κακοπληρωμένης, ανασφάλιστης εργασίας του πρώτου κύματος των μεταναστών, που πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος, καθώς πολλαπλασιάστηκαν τα εργατικά ατυχήματα επειδή δεν τηρούνταν οι προδιαγραφές ασφαλείας.

Οι μετανάστες για τους ρατσιστές είναι χρήσιμοι όταν αποδέχονται τις πιο βαριές, βρώμικες, επισφαλείς και προσωρινές δουλειές, αλλά όχι όταν διεκδικούν το δικαίωμα σε ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Είναι βολικοί, όταν τρέχουν από πόλη σε πόλη σε εποχιακές δουλειές για να καλύψουν τις ανάγκες των εργοδοτών με το λιγότερο κόστος, αλλά είναι βάρος αν έχουν οικογένεια (για αυτό και τα αυστηρά μέτρα κατά της επανένωσης οικογενειών) και πολύ περισσότερο αν έχουν παιδιά με χαρτιά που φιλοδοξούν να δουλέψουν και να ζήσουν καλύτερα από τους γονείς τους (για αυτό και δεν τους αποδίδεται ιθαγένεια). Είναι απαραίτητοι για να φουσκώνουν με τις εισφορές τους τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων, αλλά δεν μπορούν να έχουν αντίστοιχη πρόσβαση σε υπηρεσίες Υγείας και Πρόνοιας, ούτε να μεταφέρουν συνταξιοδοτικά δικαιώματα στις χώρες τους. Γι’ αυτό το λόγο η Ε.Ε. προωθεί την πολιτική της Ευρώπης-Φρούριο, με το Σύμφωνο Σαρκοζί, την οδηγία της ντροπής και τον κανονισμό Δουβλίνο ΙΙ, που απαγορεύουν τις μαζικές νομιμοποιήσεις και ενισχύουν τις μαζικές απελάσεις, που απαγορεύουν την ελεύθερη μετακίνηση των μεταναστών και ενισχύουν την κράτηση τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Γι’ αυτό η Ελλάδα συναινεί στις αντιμεταναστευτικές πολιτικές.

Στο πρόσωπο των μεταναστών, οι εργοδότες, οι κυβερνήσεις, και η Ε.Ε. χτυπάνε και όλους εμάς. Θέλουν να διασπάσουν τους εργαζόμενους.

Σήμερα μιλάνε για τους μετανάστες. Χθες μιλούσαν για τους καλοπληρωμένους δημοσίους υπαλλήλους που δεν δουλεύουν. Σιγοντάρουν αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε εργαζόμενους με διαφορετικές σχέσεις εργασίας, παλαιούς και νέους, εργαζόμενους και ανέργους. Τρέμουν την εργατική ταξική ενότητα. Για να μας κάνουν όλους μαζί πιο κακοπληρωμένους, περισσότερο ανασφάλιστους, χωρίς δικαιώματα και χωρίς κυρίως το δικαίωμα του συλλογικού αγώνα για μια καλύτερη ζωή χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση. Δεν θα τους κάνουμε την χάρη!

Υπερασπίζουμε τους μετανάστες εργαζόμενους, γιατί αυτό είναι το ταξικό μας συμφέρον! Οι μετανάστες δεν είναι εδώ για τουρισμό. Πόλεμος, φτώχεια και δικτατορίες τους έχουν ξεριζώσει από τα σπίτια τους.

Μετανάστες γεννούν οι πόλεμοι του ΝΑΤΟ

Είναι οι βόμβες του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και τώρα στο Πακιστάν, είναι οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στις οποίες συμμετέχει και η Ελλάδα στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ από τη Σομαλία μέχρι τα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή, που γέμισαν τα καράβια των δουλεμπόρων, τα νησιά της Ελλάδας, τα παραπήγματα της Πάτρας και τις γειτονιές της Αθήνας. Είναι η σφαγή στην Παλαιστίνη και οι τυχοδιωκτισμοί ΕΕ και ΝΑΤΟ στην Γεωργία, που πύκνωσαν τις γραμμές των προσφύγων. Το 2001 ξεκίνησε η ΝΑΤΟϊκή κατοχή στο Αφγανιστάν. Οι συλλήψεις των Αφγανών προσφύγων εκείνη τη χρονιά έφτασαν τις 2.234. Το 2006 συλλαμβάνονται 5.260, το 2007, 11.611 και το 2008, 25.577!

Είναι η ώρα να φωνάξουμε: ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ! ΔΙΚΑΙΗ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΖΩΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ - ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΝΑΤΟ - ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ - ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΙΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ

Μετανάστες γεννά η σιωπηλή τρομοκρατία της φτώχειας

Είναι η φτώχεια στην οποία έχουν καταδικάσει οι ηγεμονικές καπιταλιστικές χώρες τον Τρίτο Κόσμο, που διαμορφώνει τα μεταναστευτικά κύματα. 200 σύγχρονοι Κροίσοι κατέχουν σήμερα πάνω από το 50% του παγκόσμιου πλούτου, ενώ το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού απολαμβάνει το 70% του παγκόσμιου πλούτου. Όσο η ανθρωπότητα δεν κινείται σε μια κατεύθυνση ανακατανομής του πλούτου και κατάργησης της εκμετάλλευσης και της αδικίας, θα υπάρχουν μεταναστευτικά κύματα. Η «σιωπηλή τρομοκρατία» της φτώχειας καταδικάζει σε θάνατο 28.000 ανθρώπους την ημέρα στον πλανήτη, 850 εκατ. άνθρωποι (ανάμεσά τους 146 εκατ. παιδιά) πάσχουν από χρόνια πείνα, 2,6 δισ. άνθρωποι επιβιώνουν με λιγότερα από 2 δολ. την ημέρα, 1,2 δισ. άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό, 113 εκατ. παιδιά δεν έχουν πρόσβαση στην παιδεία, 50 εκατ. είναι φορείς του AIDS και δεν διαθέτουν τα μέσα για οποιαδήποτε θεραπευτική αγωγή. Οι φτωχοί δεν είναι φτωχοί επειδή δεν θέλουν να δουλέψουν ή επειδή είναι κακορίζικοι, αλλά επειδή δεν έχουν πρόσβαση στις πλουτοπαραγωγικές πηγές που κάποιοι τους έκλεψαν. Όταν πατεντάρουν τους σπόρους και οι αγρότες εξαρτώνται από τις πολυεθνικές, όταν οι ιατρικές πατέντες αυξάνουν το κόστος των φαρμάκων, όταν τα προγράμματα σταθεροποίησης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και η εξυπηρέτηση του χρέους επιβάλουν ιδιωτικοποιήσεις και περικοπές των κοινωνικών δαπανών, τότε πώς να μην αυξάνονται τα κύματα των οικονομικών προσφύγων;

Μετανάστες και πρόσφυγες δημιουργούν οι δικτατορίες που στηρίζουν οι ΗΠΑ σε όλο τον κόσμο

Αυταρχικά καθεστώτα όπως αυτά του Πακιστάν ή δικτατορίες όπως της Αιγύπτου, βάζουν σε χιλιάδες ανθρώπους το δίλημμα εκτέλεση ή ξεριζωμός. Η στρατιωτική και πολιτική καταπίεση εθνικών ομάδων όπως οι Κούρδοι, δημιουργεί μαζικά κύματα πολιτικών προσφύγων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση υπεύθυνη για το στοίβαγμα χιλιάδων ανθρώπων στην Ελλάδα

Χιλιάδες μετανάστες συγκεντρώνονται σε μεγάλα αστικά κέντρα και λιμάνια, γιατί προσπαθούν να φύγουν προς κάποια άλλη χώρα της Ευρώπης. Η ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία τους το απαγορεύουν. Στην Πάτρα, ο καταυλισμός της ντροπής είναι αποτέλεσμα του Κανονισμού «Δουβλίνο 2», που δεν τους επιτρέπει να φύγουν, με αποτέλεσμα να συσσωρεύονται εκεί ή να επιχειρούν να μπουν κρυφά σε πλοία και φορτηγά, με κόστος κάποιες φορές την ίδια τους τη ζωή. Άλλωστε, η Ελλάδα είναι πρωτοπόρα στις αντιμεταναστευτικές πολιτικές ήδη από το 1991. Την ίδια στιγμή το πολιτικό άσυλο έχει σχεδόν καταργηθεί. Το 2008, στην ΕΕ έγιναν συνολικά 240.000 αιτήσεις ασύλου από μετανάστες προερχόμενους κυρίως από το Ιράκ (12%), τη Ρωσία (9%) και τη Σομαλία (6%). Εξετάστηκαν συνολικά 193.690 περιπτώσεις αιτήσεων ασύλου, εκ των οποίων απορρίφθηκε ποσοστό 73% (141.730 αιτήσεις). Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα τα ποσοστά χορήγησης ασύλου είναι μηδαμινά. Το 2008 μόλις 14 θετικές αποφάσεις σε πρώτο βαθμό, σε σύνολο 29.573 (0,05%) και 344 θετικές από τις 3.342 σε δεύτερο βαθμό, δηλ. για όσους αιτούντες δεν έχασαν την προθεσμία και έκαναν την προσφυγή. Επιπλέον, οι τραγικοί θάνατοι-δολοφονίες 3 μεταναστών έξω από το Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη τους τελευταίους 10 μήνες, έρχονται να μας θυμίσουν την φρίκη και την βαρβαρότητα που αντιμετωπίζουν καθημερινά χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες που προσπαθούν να κάνουν αιτήσεις για άσυλο...

Όχι στον μύθο της «παρανομίας» και της εγκληματικότητας

Τα ρατσιστικά κηρύγματα της ΝΔ και του ΛΑΟΣ διογκώνουν τα στοιχεία της ανόδου της εγκληματικότητας και φορτώνουν τα πάντα στους μετανάστες. Πρόκειται για ιδεολογικό μύθο! Καταρχάς, όλοι οι μετανάστες που έρχονται στην Ελλάδα θεωρούνται παράνομοι (εκτός αν είναι κάτοικοι της ΕΕ). Η κυβέρνηση Μητσοτάκη με το νόμο 1975/91 μετέτρεψε τη συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών σε «λαθραίους». Σύμφωνα με εκείνο το νόμο θεωρήθηκε αδίκημα η εργασία μετανάστη χωρίς σχετική άδεια. Απαγορεύτηκε σε αυτούς που ζούσαν νόμιμα στην Ελλάδα να φέρουν τα παιδιά τους, αν αυτά είναι πάνω από 21 ετών. Μπήκαν περιορισμοί στον χρόνο παραμονής και στον τρόπο διαμονής για τους εργαζόμενους και τους φοιτητές. Θεσπίστηκε η διαδικασία της απέλασης και φτιάχτηκαν τα «ειδικά σώματα συνόρων» για να κυνηγάνε «λαθρομετανάστες», πολλές φορές ακόμα και δολοφονώντας τους ή πνίγοντάς τους στο Αιγαίο. Όλες οι νομοθετικές ρυθμίσεις που προτάθηκαν από τότε, παρά το γεγονός ότι έκαναν λόγο για νομιμοποίηση, στη πράξη έδιναν μερική νομιμοποίηση μέσα από σκληρούς «όρους» και «προϋποθέσεις», κρατώντας σε συνεχή ανασφάλεια και ομηρία τους «νομιμοποιημένους» και αφήνοντας ένα μεγάλο κομμάτι μεταναστών και προσφύγων στο καθεστώς της «παρανομίας».Ακόμα κι έτσι όμως, το ποσοστό της συμμετοχής των μεταναστών στην εγκληματικότητα είναι μικρότερο από το ποσοστό που αντιπροσωπεύουν ως κομμάτι του πληθυσμού.

Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες είναι καλοδεχούμενοι!

Όχι στα κλειστά σύνορα και στην Ευρώπη – Φρούριο που οικοδομεί η Ευρωπαϊκή Ένωση

Στους μετανάστες και τους πρόσφυγες απλώνουμε συντροφικά το χέρι και τους προσφέρουμε μια ζεστή αγκαλιά.

Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε απέναντι σε ΟΛΟΥΣ τους διωκόμενους ανθρώπους που κατάφεραν να φτάσουν εδώ έχοντας περπατήσει εκατοντάδες χιλιόμετρα, έχοντας κινδυνέψει να πνιγούν στα νερά του Αιγαίου ή να διαμελιστούν στα ναρκοπέδια του Έβρου. Ο αριθμός των μεταναστών που έχασαν την ζωή τους στο Αιγαίο Πέλαγος έφτασε τους 181. Στον Έβρο, τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ανασύρθηκαν 49 νεκροί, είτε από νάρκες είτε λόγω πνιγμού. Συνολικά στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν χάσει τη ζωή τους μέσα στο 2008 τουλάχιστον 1.502 μετανάστες, από το 1988 τουλάχιστον 13.351 εκ των οποίων οι 5.131 έχουν εξαφανιστεί στην θάλασσα. Σε αυτό οδηγεί η πολιτική των «κλειστών συνόρων» για τους πρόσφυγες… Έχουν το θράσος να μιλάνε για αφύλακτα σύνορα και «ξέφραγο αμπέλι»! Τι θα ήθελαν δηλαδή; Εκτός από τα σιδερένια τείχη που ορθώνει η Ευρώπη-Φρούριο να υποδεχόμαστε όλους αυτούς τους ανθρώπους με... κρεματόρια; Έχουν, ακόμη το θράσος να κραυγάζουν για «την βάρκα που γέμισε και δεν μας χωράει όλους». Ποσόστωση στον αριθμό που θα μπαίνουν στην Ελλάδα προτείνουν οι ακροδεξιοί του ΛΑΟΣ και οι φασίστες της Χρυσής Αυγής προσπαθώντας να συντάξουν πίσω από αυτήν την αντιδραστική γραμμή όλο το επίσημο πολιτικό σκηνικό. Ποιος όμως θα κρίνει πόσους μετανάστες χρειαζόμαστε και με τι κριτήρια; Το κέρδος της μειοψηφίας που κυβερνάει ή οι ανάγκες των πολλών που παράγουμε όλο τον πλούτο γύρω μας; Αυτοί που θέλουν «ποσοστώσεις» μεταναστών, είναι οι ίδιοι που προτείνουν τις απολύσεις και την εργασία για ψίχουλα ως… απάντηση στην ανεργία. Αυτοί που λένε «να φύγουν οι μετανάστες για να βρουν δουλειά οι Έλληνες», είναι αυτοί που μεθοδεύουν τα κλεισίματα επιχειρήσεων, τις μετεγκαταστάσεις εργοστασίων σε χώρες φτηνού δυναμικού, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, τις περικοπές μισθών. Αυτοί που λένε ότι «δεν χωράνε άλλοι μετανάστες» είναι αυτοί που στηρίζουν εκείνες τις πολιτικές της λιτότητας, των ιδιωτικοποιήσεων, των ταξικών φραγμών, της περιβαλλοντικής υποβάθμισης που μας κάνουν να μη «χωράμε» σε αυτό τον τόπο.

ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ.ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΜΑΖΙ!

· Κάτω τα χέρια από τους μετανάστες! Να μην περάσουν τα απάνθρωπα σχέδια της κυβέρνησης της ΝΔ για στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι επιχειρήσεις-«σκούπες» και οι απελάσεις.

· Άμεση νομιμοποίηση όλων των μεταναστών χωρίς όρους και προϋποθέσεις, να σπάσει ο φαύλος κύκλος παρανομία – εξαθλίωση – παρανομία. Να απλοποιηθεί και να διευρυνθεί χρονικά η απόκτηση άδειας παραμονής και εργασίας στην Ελλάδα, χωρίς τα απαράδεκτα χαράτσια που βαρύνουν τους μετανάστες.

· Άσυλο και στέγη στους πρόσφυγες. Να φύγει από την αστυνομία η αρμοδιότητα εξέτασης των αιτημάτων ασύλου.

· Οι μετανάστες είναι κομμάτι της εργατικής τάξης! Ίση αμοιβή για ίση δουλειά. Όχι στη μαύρη ανασφάλιστη εργασία και στην τρομοκρατία του κεφαλαίου. Όχι άλλες Κούνεβες.

· Άνοιγμα των συνδικάτων στους μετανάστες, νόμιμους και «παράνομους», όπως και σε όλο τον κόσμο της ελαστικής εργασίας.

· Να καταργηθεί το απαράδεκτο Σύμφωνο Μετανάστευσης της ΕΕ, ο Κανονισμός Δουβλίνο ΙΙ και η Συνθήκη Σένγκεν. Να δοθούν ταξιδιωτικά έγγραφα και δικαίωμα μετακίνησης στην ΕΕ σε όσους μετανάστες το επιθυμούν.

· Δικαίωμα επιλογής της ελληνικής ιθαγένειας, χωρίς απώλεια της ιθαγένειας της χώρας προέλευσης. Δικαίωμα ιθαγένειας σε όλα τα παιδία των μεταναστών τα οποία έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα. Πολιτικά δικαιώματα και δικαίωμα ψήφου.

· Κατοχύρωση όλων των κοινωνικών, πολιτιστικών και θρησκευτικών δικαιωμάτων για όλους τους μετανάστες. Λατρευτικοί χώροι και κοιμητήρια. Βοήθεια στην εκπαίδευση, με τάξεις υποδοχής για μαθητές, τάξεις ελληνικών για τους ενήλικες και, προγράμματα εκμάθησης της μητρικής γλώσσας.

Όσο υπάρχουν πόλεμοι, φτώχεια και καταπίεση, θα υπάρχουν αναγκαστικές μετακινήσεις εκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη. Στις μέρες μας, η ληστρική εκμετάλλευση της φύσης και οι επικίνδυνες κλιματικές αλλαγές, προσθέτουν και τους περιβαλλοντικούς πρόσφυγες.

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ντόπιοι και μετανάστες είναι κοινά και η λύση τους περνάει μέσα από τους κοινούς αγώνες μας. Η ύπαρξη χιλιάδων αστέγων που κοιμούνται στις πλατείες αποτελεί πρόβλημα έλλειψης των στοιχειωδέστερων δομών κράτους πρόνοιας. Όταν τα μεροκάματα είναι χαμηλά για τους εργάτες, Έλληνες και μετανάστες, αυτό αναδεικνύει τις συνέπειες της πλήρους απορρύθμισης της αγοράς εργασίας και την ανάγκη ανάπτυξης εργατικών αγώνων για να σταματήσει ο νόμος της ζούγκλας στις εργασιακές σχέσεις. Οι διαιρέσεις ανάμεσα στους εργαζομένους μόνο τους καπιταλιστές συμφέρουν, καθώς τις αξιοποιούν για να επιβάλουν συνθήκες ακόμα μεγαλύτερης εκμετάλλευσης.

Εάν παλέψουμε ενάντια στην αδικία και την ανισότητα, εάν αγωνιστούμε για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, εάν διεκδικήσουμε έναν κόσμο που να στηρίζεται στην αλληλεγγύη, την ειρηνική συνύπαρξη και την αρμονική συμβίωση με τη φύση, σε τελική ανάλυση εάν αμφισβητήσουμε την καπιταλιστική και ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα, μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα σταματήσουμε να βλέπουμε πεινασμένους και εξαθλιωμένους ανθρώπους να γεμίζουν πλατείες, λιμάνια και αποθήκες.

Η αντικαπιταλιστική επαναστατική αριστερά, προτείνει να επιλέξουμε αυτόν τον δρόμο. Της αδελφικής αλληλεγγύης, του κοινού ταξικού αγώνα με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες ενάντια στους λαθρο-εργοδότες, τους δουλεμπόρους, τις κυβερνήσεις που τους υπηρετούν. Ενάντια σε αυτούς που κάνουν τους πολέμους και σκορπίζουν την φτώχεια και τη δυστυχία. Να αποκρούσουμε τη αντιμεταναστευτική και ρατσιστική πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, που εφαρμόζει πιστά τις πολιτικές της ΕΕ. Να απορρίψουμε την πολιτική της «μηδενικής ανοχής στους λαθρο-μετανάστες» της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ. Να πούμε όχι στις ποσοστώσεις που ζητάει το ακροδεξιό ΛΑΟΣ. Αυτές οι πολιτικές, αυτός ο «πολιτισμός» είναι που οδηγούν στις φρικαλεότητες όπως αυτές της Μανωλάδας πρόσφατα, με τον δημόσιο θρασύδειλο βασανισμό μεταναστών εργατών.

Στην Ελλάδα έχουμε πλούσια παράδοση κοινών αγώνων Ελλήνων και μεταναστών, από την απεργία των Πακιστανών εργατών στην National Can το 1974, μέχρι την ηρωική δράση της Κωνσταντίνα Κούνεβα στον χώρο του προσωπικού καθαριότητας. Αυτοί οι αγώνες δεν έχουν επιτρέψει στις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να σπάσουν την ενότητα των εργαζομένων και να εξαφανίσουν την ανθρωπιά. Έχουν οδηγήσει σε σημαντικές κατακτήσεις: Κατάργησαν στην πράξη μέσα στα νοσοκομεία, όλες τις ρατσιστικές εγκυκλίους που ανάγκαζαν τους γιατρούς να καταδίδουν στην αστυνομία τους «παράνομους» ασθενείς. Κατάφεραν να γράφονται τα παιδιά των μεταναστών στα σχολεία άσχετα με τα χαρτιά που έχουν. Να ζουν στις γειτονιές και στα χωριά πλάι πλάι με τους ντόπιους. Πολλοί μετανάστες είναι στα συνδικάτα και παλεύουν μαζί μας.

Καλούμε τα συνδικάτα, τους φοιτητικούς συλλόγους, τις κοινότητες των μεταναστών, την Αριστερά και τα κινήματα, να δώσουμε ενωτικά την μάχη σε αυτόν τον δρόμο. Για να σταματήσουμε τα μέτρα της κυβέρνησης και την συναίνεση που δίνει η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Για την ήττα της αντι-μεταναστευτικής πολιτικής. Για νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, για άσυλο στους πρόσφυγες, για δικαίωμα επιλογής ελληνικής ιθαγένειας, για ελεύθερη μετακίνηση, για ίσα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα. Για τη συντριβή των ρατσιστικών, φασιστικών και ξενοφοβικών προκλήσεων του ακροδεξιού ΛΑΟΣ και των νεοναζί.

Οι μετανάστες δεν είναι οι «άλλοι» που πρέπει να αγκαλιάσουμε. Είμαστε «εμείς», ένα κομμάτι μας, μιας προηγούμενης αλλά και πιθανά μιας επόμενης εποχής. Αυτοί που γέμισαν κάποτε τα καράβια για την Αυστραλία, την Αμερική, τον Καναδά, την Γερμανία, το Βέλγιο, την Αργεντινή. Αυτοί που τραγούδησε ο Καζαντζίδης…

Παράσταση διαμαρτυρίας της Ρ.Α.Πα.Ν.-Σ.Α.Φ.Ν. στον πρόεδρο του τμήματος για την προσπάθεια δίωξης φοιτήτριας Νομικής

Χθες, Τρίτη 30/6, η Ρ.Α.Πα.Ν.-Σ.Α.Φ.Ν. πραγματοποίησε παράσταση διαμαρτυρίας στον πρόεδρο του τμήματος Νομικής κ. Γιαννίδη απαιτώντας την απόσυρση όλων των διώξεων (πειθαρχικών και ποινικών) που επιχειρήθηκε απο το τμήμα να ασκηθούν στη συμφοιτήτρια μας που πρόσπάθησε να βοηθηθεί από φοιτήτρια άλλης σχολής για να περάσει ένα μάθημα.

Δεν θεωρούμε πως η ενέργεια της συμφοιτήτριάς μας ήταν σωστή. Θεωρούμε όμως πως σε τέτοιες περιπτώσεις χρέος του Τμήματος είναι να διερευνά τις αιτίες που οδηγούν έναν φοιτητή στο να προβεί σε τέτοιες λύσεις προκειμένου να περάσει ένα μάθημα. Η συνεχής δυσχέρανση των όρων φοίτησης και εξέτασης και τα μαζικά κοψίματα στις εξεταστικές αποτελούν καθημερινό φαινόμενο στη σχολή μας.

Καμία λύση δεν μπορούν να προσφέρουν κατασταλτικές ενέργειες και μέθοδοι του τμήματος απέναντι σε φοιτητές. Στην πραγματικότητα έχουν ως στόχο να τρομοκρατήσουν το φοιτητικό σώμα. Αστυνομικού τύπου πρακτικές δεν χωράνε μέσα στο πανεπιστήμιο και το φοιτητικό κίνημα έχει κάνει συνεχείς αγώνες προκειμένου να υπερασπιστεί αυτή τη θέση.

Ο κ. Γιαννίδης προφανώς φοβούμενος τις αντιδράσεις του φοιτητικού συλλόγου, αν και αρχικά είχε την πρόθεση να ασκηθούν πειθαρχικές και ποινικές διώξεις σε βάρος της συμφοιτήτριά μας αποστέλλοντας σχετικό έγγραφο καταγγελίας από τον Τομέα στον πρύτανη του Ε.Κ.Π.Α., άλλαξε τελικά στάση και μας διαβεβαίωσε πως δεν πρόκειται το θέμα να πάρει διαστάσεις κι έτσι η συμφοιτήτριά μας δεν πρόκειται να υποστεί καμιά πειθαρχική και ποινική κύρωση. Το καταγγελτικό έγγραφο μάλιστα δεν είχε ακόμη αποσταλλεί στον πρύτανη λόγω γραφειοκρατικής καθυστέρησης και ο κ. Γιαννίδης μας διαβεβαίωσε πως τελικά δεν θα το αποστείλει.

Εμείς από την πλευρά μας ξεκαθαρίζουμε ξανά προς κάθε κατεύθυνση πως θα μας βρουν απέναντί τους όσοι στο μέλλον ξαναεπιχειρήσουν ανάλογου τύπου κατασταλτικές-αστυνομικές ενέργειες σε βάρος φοιτητών.

ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΣΤΟ ΕΔΩΛΙΟ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ! Το κύκνειο άσμα του απερχόμενου προέδρου…

Τη Δευτέρα 22/6 κατά την εξέταση του μαθήματος των Αξιογράφων εξεταζόμενη κατηγορήθηκε ότι είχε πλαστό τρίπτυχο για να βοηθήσει άλλη εξεταζόμενη φοιτήτρια. Ο απερχόμενος πρόεδρος, Γιαννίδης, ως άλλος Αστυνόμος Μπέκας, αποφάσισε ότι οι φοιτήτριες πρέπει να διωχθούν ποινικά λόγω του αδικήματος της…αντιγραφής για να…πατάξει τη διαφθορά στο ελληνικό πανεπιστήμιο! Έτσι ή η μία φοιτήτρια ή και οι δύο απειλούνται με πειθαρχικές κυρώσεις με βάση τις πιο σκληρές διατάξεις του νέου νόμου-πλαίσιο από τον πρύτανη αλλά και με ποινική δίωξη από τον Εισαγγελέα για κακουργήματα!!!

Αυτά συνιστούν φαινόμενα και αστυνομικού τύπου πρακτικές που δεν συμβαίνουν στο πανεπιστήμιο από την πτώση της χούντας και τη μεταπολίτευση. Είναι αδιανόητη η ποινική μεταχείριση φοιτητών ενώπιον του ποινικού δικαστικού μηχανισμού για λόγους αντιγραφής. Αδιανόητο είναι και το καθηγητικό σώμα και η διοίκηση του Τμήματος να παίζει το ρόλο της αστυνομίας στις εναντίον φοιτητών. Εισάγει μια επικίνδυνη πραγματικότητα ευθείας εμπλοκής των κρατικών και κατασταλτικών μηχανισμών στα φοιτητικά και πανεπιστημιακά ζητήματα και αποτελεί καταπάτηση στην ουσία του πανεπιστημιακού ασύλου.

Κυρίαρχα όμως συνιστά μια πρωτοφανή κατασταλτική αντιμετώπιση με όρους ανακριτικής διαδικασίας και ποινικών κυρώσεων των φοιτητών, στοχεύει στην ευρεία τρομοκράτηση και κατασταλτική διαχείριση του φοιτητικού σώματος συνολικά και διαγράφει το μέλλον που οραματίζονται για εμάς. Αυτό αν σκεφτούμε ότι αποτελεί και μια στρατηγική υλοποίησης επιμέρους διατάξεων του καταδικασμένου νέου νόμου-πλαίσιο και μάλιστα των πιο κατασταλτικών και τρομοκρατικών ρυθμίσεων όπως οι πειθαρχικές κυρώσεις.

Εντάσσεται σε μια συνολική προσπάθεια έντασης του κατασταλτικού πλέγματος στην ελληνική κοινωνία που στοχοποιεί τους μετανάστες και τους εργαζόμενους, αυξάνει να μέτρα τρομοκρατίας (όπως μέτρα Δένδια-Μαρκογιαννάκη) και στοχοποιεί και την ίδια τη νεολαία ως πρωταγωνιστικό στρώμα στα κινήματα και στους αγώνες. Αυτό φαίνεται σε μια σειρά ιδρύματα όπως πχ στην ΑΣΟΕΕ που θεσπίζονται πειθαρχικά συμβούλια που επιρρίπτουν κυρώσεις απώλειας εξεταστικών και εξαμήνων στους αντιγραφείς.

Πρέπει να θυμηθούμε και τις μηνύσεις εναντίον φοιτητών στην Ξάνθη λόγω συμμετοχής σε κινητοποιήσεις με ποινές χρηματική αποζημίωση και φυλάκιση! Άλλωστε και στην ίδια τη νομική έχουμε δει και τραγελαφικά περιστατικά που καθηγητές και επιτηρητές προπηλάκιζαν και τραμπούκιζαν φοιτητή έξω από την αίθουσα της εξέτασης επειδή μάλλον αντέγραφε! Άλλωστε έχουμε δει και το τρανταχτό παράδειγμα του…αγαπημένου Ρούσου που είχε «καινοτόμες» ή μάλλον χουντικής φιλοσοφίας αντιλήψεις για να αντιμετωπίζει την αντιγραφή και το έγκλημα στη σχολή!

Θεωρούμε ότι η τα προβλήματα της φοιτητικής καθημερινότητας, η διαρκής δυσχέρανση των όρων σπουδών και εξέτασης, οι εντεινόμενοι φραγμοί στη λήψη του πτυχίου, τα μαζικά κοψίματα και η καθηγητική αυθαιρεσία επιλύονται μόνο μέσα από τον αγώνα και της συλλογική διεκδίκηση. Παρόλα αυτά είναι σαφές ότι οι φοιτητές εξωθούνται να λειτουργούν έτσι όταν μόνιμα ιδίως στη σχολή μας υπάρχουν μαθήματα με ποσοστά κοψιμάτων 80% ενώ συχνά φοιτητές εξετάζονται 10 και παραπάνω φορές έως ότου περάσουν ένα μάθημα!

Τέτοια κίνηση συνιστά υψίστου μεγέθους πρόκληση απέναντι στο σύλλογο και το φοιτητικό σώμα. Οφείλουμε να σταθούμε αλληλέγγυοι στις συμφοιτήτριές μας και να κινητοποιηθούμε μαζικά ακριβώς γιατί τέτοια περιστατικά αφορούν όλους μας και το ίδιο το μέλλον του φοιτητικού κινήματος και του πανεπιστημίου. Συνιστά επαναφορά σκοτεινών εποχών, των εποχών του τεντυμποισμού και του νόμου 4000.

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ-ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΟΛΑ ΠΙΣΩ!

Ρ.Α.Πα.Ν.-Σ.Α.Φ.Ν.

Μία ακόμη ανακοίνωση - απάντηση στις αερολογίες και στην υποκρισία της ''ΑΡ.ΕΝ.'' Νομικής

ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΝΟΜΙΚΗ:
( ή αλλιώς απ’ αλλού το περιμέναμε και απ’ αλλού μας ήρθε…)

Είναι προφανές πως γενικά περιμέναμε από τη ΔΑΠ να υποστηρίζει με σθένος και κάθε μέσο την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Την έχουμε δει και στη νομική πριν από 2 χρόνια να το κάνει φέρνοντας μπράβους και ΟΝΝΕΔίτες να τραμπουκίζουν φοιτητές και να σπάνε καταλήψεις , την είδαμε και πέρυσι στο Πανεπιστήμιο Πειραιά να φέρνει παρακρατικούς και χρυσαυγίτες για να φέρουν σε πέρας τη σημαντική για την κυβέρνηση μάχη των πρυτανικών εκλογών, μιας ρύθμισης που κάλει τους φοιτητές να νομιμοποιήσουν με την ενεργητική συμμετοχή τους τον αντιδραστικό νέο νόμο πλαίσιο, τη βλέπουμε και κάθε χρόνο που συσπειρώνει φοιτητές στη βάση των πάρτυ , των εκδρομών και των σημειώσεων σε πλαίσια υποστήριξης της κυβερνητικής επιλογής που δυσχεραίνουν την καθημερινότητα όλων των φοιτητών και υποθηκεύουν το μέλλον μας…

Αλλά από μία δύναμη, που θέλει να λέγεται αριστερή, που όλη την ακαδημαϊκή χρονιά στήριζε τις συλλογικές διαδικασίες απέναντι στο νόμο-πλαίσιο και τα ΚΕΣ, είναι τουλάχιστον προκλητικό σε σχεδόν νεκρό πολιτικό χρόνο, οπότε και δεν υφίσταται πολιτικό κόστος, να κάνουν στροφή 180 μοιρών και να προσπαθούν να υλοποιήσουν διάταξη του νόμου-πλαίσιο. Και ο λόγος γίνεται αφ’ ενός για το ΔΙΚΤΥΟ και αφ’ ετέρου για τις πρυτανικές – προεδρικές εκλογές. Συγκεκριμένα το Δικτυο και η ΔΑΠ ήταν η μόνες δυνάμεις που προσπάθησαν να νομιμοποιήσουν αυτήν τη διάταξη του νέου νόμου!!!

Η πραγματικότητα όμως όπως την αναγνώρισε και την αναγνωρίζει το φοιτητικό κίνημα μέσα στην ανάλυση και την αιτηματολογία, στα πλαίσια των αποφάσεών του είναι πώς ο νόμος πλαίσιο αποτελεί ένα και ενιαίο νομοθέτημα που διατρέχεται από μία και ορισμένη λογική και στοχοθεσία. Αυτό άλλωστε ισχύει και για την ίδια την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που αποτελεί μια συνέχεια από τη μεταπολίτευση και μετά και σήμερα εκφράζεται από την απόπειρα της κυβέρνησης να εφαρμόσει στην πράξη το νέο νόμο και να αναγνωρίσει τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών.
Δεν μπορεί να αποτελεί εξαίρεση η ρύθμιση για τις πρυτανικές- προεδρικές εκλογές και δε θα μπορούσε, όταν άλλωστε την περσινή χρονιά η κυβέρνηση και η παράταξή της μέσα στα πανεπιστήμια, η ΔΑΠ, την προώθησαν «εξόχως δημοκρατικά» με μπράβους, παρακρατικούς και ΜΑΤ απέναντι στους φοιτητές που αγωνίζονταν στη βάση των αποφάσεων των συλλόγων τους και των κεκτημένων του φοιτητικού κινήματος.
Επομένως ο ισχυρισμός του ΔΙΚΤΥΟΥ ότι αυτή η διάταξη είναι «ουρανοκατέβατη» μέσα στο νόμο και ότι τελικά είναι δημοκρατική έρχεται σε αντιπαράθεση τόσο με τα ίδια τα πλαίσια των συνελεύσεων που τόσα χρόνια στήριζε, και στη νομική, όσο και με την ίδια την πραγματικότητα των μπράβων, των παρακρατικών, των δακρυγόνων και των παραλάιζερ που η κυβέρνηση επιστράτευσε για την υλοποίησή της.

Σε κάθε περίπτωση όμως είναι τουλάχιστον άτολμη, ανέντιμη και προδοτική η στάση των συναδέλφων του ΔΙΚΤΥΟΥ. Αυτό καθώς όχι μόνο, αντί να υπερασπιστούν δημόσια και στα όργανα του συλλόγου τη στάση τους για στήριξη πτυχής του νέου νόμου, έβαλαν μπροστά ανένταχτους και πρωτοετείς φοιτητές στα καιροσκοπικά και εκλογικίστικα παιχνίδια τους (που τους κινητοποίησαν λέγοντας ψέματα ότι κατεβαίνουν 2 υποψήφιοι ενώ ήταν 1), αποκρύβοντας τη σημασία και την προιστορία της συγκεκριμένης ρύθμισης, αλλά επιπλέον οι κεντρικοί συνδικαλιστές του ΔΙΚΤΥΟΥ αρνούνταν πεισματικά ότι ο σύλλογος έχει σαφές κεκτημένο τη συνολική αντίθεσή του στο νέο νόμο. Τέτοιου είδους στάσεις και τοποθετήσεις το μόνο που κάνουν είναι να δίνουν επιχειρήματα στη ΔΑΠ και το υπουργείο και είναι επικίνδυνες στο βαθμό που η πάλη ενάντια στην αναδιάρθρωση αυτήν την περίοδο γίνεται κατά κύριο λόγο περιφερειακά και στο εσωτερικό των σχολών.

ΤΑ 2 ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΙΑΝΟΥ ΣΤΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ( ή μια απόπειρα ανάλυσης της προδοτικής στάσης του ΔΙΚΤΥΟΥ) :

Γενικά το ΔΙΚΤΥΟ σε στιγμές που το φοιτητικό κίνημα είναι ενεργό και στην όξυνσή του στηρίζει και στήριζε, αν και όχι χωρίς αντιφάσεις, τις κινητοποιήσεις ενάντια στο νέο νόμο-πλαίσιο, ενάντια στην αναθεώρηση του Σ16, για τη μη αναγνώριση των ΚΕΣ ακόμα και κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Δεκέμβρη. Ωστόσο φοβούμενο το πολιτικό κόστος δεν παίρνει ποτέ επιλογές ρήξης, δεν υιοθετεί ενεργητικά πρακτικές σύγκρουσης με τις κυρίαρχες πολιτικές και ζημώνει σπάνια το ιδεολογικοπολιτικό του πλαίσιο στο σύλλογο παραγνωρίζοντας ηθελημένα ότι αυτές είναι και λογικές που πάνε το κίνημα και τον ίδιο τον κόσμο που το απαρτίζει ένα βήμα μπρος. Θα έλεγε κανείς ότι περιορίζεται σε μια λογική αριστερής διαμαρτυρίας ή ακόμα και λογικές διαχείρισης βρίσκοντας συνεχώς καλές ρυθμίσεις σε νομοθετήματα με συνολική λογική (στην αρχή της χρονιάς υποστήριζε τη λίστα συγγραμμάτων που τελικά εφαρμοζόμενη δυσχέρανε την καθημερινότητά μας, σήμερα υποστηρίζει τις προεδρικές εκλογές.) Τα «επιστημονίστικα» χαρακτηριστικά του, σε συνδυασμό με την υποτίμηση των αποτελεσμάτων στο κίνημα σε σχέση με τα «κουκιά» στις εκλογές φαίνεται τελικά να οδηγούν το ΔΙΚΤΥΟ ενίοτε στο πεδίο του αντιπάλου, είτε λόγω αδυναμία ανάγνωσης της πραγματικότητας, είτε για να γλύψει τα αυτιά των περισσότερο συντηρητικών φοιτητών. Η σημαντικότερη αδυναμία αυτής της παράταξης ήταν και είναι η αδυναμία να ξεπεράσει της αντιφάσεις και την κεντρική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ που επιβάλουν τη θεσμολαγνεία και λογικές μη ρήξης. Για αυτό άλλωστε μετά από κάθε δυναμική και συγκρουσιακή λογική του φοιτητικού κινήματος, που ακριβώς υπερασπιζόταν τα κεκτημένα του έτρεχε να διαχωριστεί από τις συλλογικές πρακτικές των φοιτητών με δημόσιες δηλώσεις νομιμοφροσύνης …(βλ πρυτανικές εκλογές στην Πάντειο, στάση Συν στην ΠΟΣΔΕΠ, «καταδίκη της βίας απ’ όπου και αν προέρχεται»).

ΟΤΑΝ ΤΑ ΕΚΛΟΓΙΚΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΦΟΡΑ-ΚΑΤΗΦΟΡΑ: ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ιδεολογίας
ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ του κινήματος

Μετά και το εκλογικό ξεφούσκωμα των ποσοστών του ΔΙΚΤΥΟΥ στη νομική και πανελλαδικά και μετά από τις αποτιμήσεις των ευρωεκλογών που αναδεικνύουν δεξιά στροφή θεωρούμε πως τα πιστοποιητικά φρονημάτων και δηλώσεις νομιμοφροσύνης ήταν αναμενόμενα. Μόνο έτσι εξηγείται το περισσό θράσος με το οποίο συνάδελφοι από το ΔΙΚΤΥΟ, ξεχνώντας τις αποφάσεις του ΣΦ νομικής ήθελαν να ψηφίσουν τον αγαπημένο τους πρόεδρο με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα από αυτή της ΔΑΠ.
Είναι να αναρωτιέται πια κανείς σε πόσες βάρκες μπορεί να πατάει κάποιος ;
Είναι να αναρωτιέται κανείς αν το ΔΙΚΤΥΟ είναι ενάντια στο νόμο – πλαίσιο σύμφωνα με τις αποφάσεις του συλλόγου ή με την εκλογή του προέδρου που θα περάσει την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και τη ΔΑΠ.
ΑΞΙΟΣ Ο ΜΙΣΘΟΣ ΣΑΣ!!!!

Ρ.Α.Πα.Ν.- Σ.Α.Φ.Ν. (εαακ)

Η Αριστερά της τσιχλόφουσκας και του συμβιβασμού άρχισε τις θερινές εκπτώσεις...

Στην πρώτη φωτογραφία βλέπουμε μπράβους της νύχτας και παρακρατικούς τραμπούκους επιστρατευμένους απο τη ΔΑΠ για την περιφρούρηση της ''δημοκρατίας'' στις περσινες πρυτανικές εκλογές του ΠΑ.ΠΕΙ.

Φέτος στις προεδρικές εκλογές της Νομικής τα μέλη του Δικτύου ή ''αριστερής ενότητας'' (όπως αυτοαποκαλούνται οι ίδιοι) ίσως επηρεασμένα από την επικείμενη έναρξη των θερινών εκπτώσεων είπαν να αρχίσουν με τη σειρά τους τις καλοκαιρινές ιδεολογικές τους προσφορές...
Δεν ξέρουμε άν όντως τους αρέσει να μασάνε τσιχλόφουσκες big babol πάντως το μόνο σίγουρο είναι ότι με τη στάση τους επιβεβαίωσαν τον χαρακτηρισμό ''αριστερα της τσιχλόφουσκας και της υποταγής''.

Ευχόμαστε ολόψυχα μετα τη λήξη των θερινών εκπτώσεων το Δίκτυο να επαναθεωρήσει τη στάση του, να σταματήσει την υποκρισία και τα λόγια του αέρα και να αγωνιστεί και αυτό στην πράξη για το καλό του φοιτητικού κινήματος.

''Προεδρικές εκλογές'' 2009 ή αλλιώς πώς καταργούμε το νέο νόμο πλαίσιο στην πράξη όταν κάποιοι άλλοι ''αγωνιστές''...έχουν εκλογολαγνικές εξάψεις...

Χθες, Δευτέρα 22/6, ως γνωστόν θα διεξάγονταν οι διαβόητες προεδρικές εκλογές στη σχολή μας.

Όπως έχουμε εξηγήσει αναλυτικά σε προηγούμενο κείμενό μας η διάταξη αυτή του νέου νόμου πλαίσιο αν και φαίνεται δημοκρατική εκ πρώτης όψεως σε καποιους φοιτητές χρησιμοποιήθηκε πέρσυ από την κυβέρνηση ως ''δούρειος ίππος'' εφαρμογής του απονομιμοποιημένου από το φοιτητικό κίνημα και απο τη κοινωνία νέου νόμου πλαίσιο και στην πραγματικότητα δεν δίνει καμία λύση στις πελατειακές σχέσεις και στη συνδιαλλαγή των καθεστωτικών παρατάξεων με τους πρυτάνεις και τους πρόεδρους των τμημάτων ενισχύοντας παράλληλα την εξουσία των πρυτάνεων και προέδρων των σχολών με ένα δήθεν δημοκρατικό και καθολικό προκάλυμμα. Αιτία για αυτό οι μαζικοί και συλλογικοί μας αγώνες όλου του προηγούμενου διαστήματος. Από το φοιτητικό κίνημα του Μάη-Ιούνη 2006 μέχρι το φοιτητικοί κίνημα του Γενάρη-Μάρτη 2007 και το περσινό μπλοκαρισμα εφαρμογής της διάταξης για τις πρυτανικές εκλογές στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Αγώνες που συν τοις αλλοις μας έφεραν ουκ ολίγες φορές αντιμέτωπους με παρακρατικούς τραμπούκους της Χρυσής Αυγής και πληρωμένους μπράβους της νύχτας επιστρατευμένους από την κυβέρνηση και τη ΔΑΠ στα πλαίσια περιφρούρησης της ''δημοκρατίας'' και της ομαλότητας μέσα στις σχολές.

Η δική μας στάση χτες δεν θα μπορούσε να ήταν λοιπόν παθητική. Αποφασίσαμε να διαφυλάξουμε τις συνεχείς αποφάσεις γενικών συνελεύσεων όλου του προηγούμενου διαστήματος που καταδικάζουν το νέο νόμο πλαίσιο και την ενιαία πολιτική που έχει ως στόχο η εφαρμογή του να φέρει στα πανεπιστήμια. Περιφρουρήσαμε λοιπόν την αποχή των φοιτητών από την διαδικασία απονομιμοποιώντας για άλλη μια φορά τη διαδικασία αυτή και συνολικά το νέο νόμο πλαίσιο καταργώντας τον στην πράξη.

Απέναντι μας προς μεγάλη μας έκπληξη βρήκαμε κάποιους ''αγανακτισμένους ψηφοφόρους'' του Δικτύου που αποφάσισαν να στηρίξουν έμπρακτα την εφαρμογή του νέου νόμου πλαίσιο και να νομιμοποιήσουν τη διαδικασία των προεδρικών εκλογών επιθυμώντας διακαώς να ψηφίσουν και χρησιμοποιώντας λεκτική βία για να το επιτύχουν. Πρόκειται για αυτούς που όλο το προηγούμενο διάστημα υποκρίνονταν την αντίθεση τους στο νέο νόμο πλαίσιο...Την επόμενη φορά συνάδελφοι του Δικτύου ίσως χρειαστείτε να προσφύγετε και εσεις στην επιστράτευση παρακρατικών τραμπούκων προκειμένου να ικανοποιήσετε τις ''δημοκρατικές'' σας ορέξεις. Ελπίζουμε να μην φτάσαμε σε αυτό το σημείο αν και σας έχουμε ικανούς για τα πάντα πλέον μετα τη χτεσινή σας στάση...
Το ότι τα μέλη του βραχυκυκλωμένου Δικτύου φτάσανε στο σημείο να φωνάξουν την κάμερα του ΣΚΑΙ μπας και τους λυπηθούν τα ΜΜΕ δεν μας προκαλεί μεγάλη εντύπωση... Μας προβληματίζει ομως γιατί πιστεύουμε ότι μόνο με μαζικούς συλλογικούς αγώνες το φοιτητικό κίνημα θα καταφέρει να αποτρέψει αυτά που που αποφασίζονται για αυτό χωρις αυτό.
Ελπίζουμε λοιπόν να καταφέρετε να ξεπεράσετε το βραχυκύκλωμα που πάθατε χθες και να πάρετε επιτέλους μια ειλικρινη στάση απέναντι στην αντι-εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης στην πράξη. Αν και κάτι τέτοιο ίσως φαντάζει πολυ δύσκολο πλεον για σας μετά την πτώση των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Αλέξη Τσίπρα...
Ευχόμαστε τέλος ολόψυχα στους συναδέλφους του Δικτύου καλή ανάρρωση και καλό κορεσμό των εκλογολαγνικών τους φαντασιώσεων και εξάψεων...

ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΣΧΟΛΗ: ΨΗΦΙΣΕ ΚΑΙ ΕΣΥ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΠΡΟΕΔΡΟ ΣΟΥ, ΜΠΟΡΕΙΣ!!!

Αν δεν έγινε ήδη εμφανές από τον τίτλο, το συγκεκριμένο κείμενο ασχολείται με τη σχετική με τις πρυτανικές και προεδρικές εκλογές, ρύθμιση του νέου νόμου πλαίσιο. Σε αυτή προβλέπεται, λοιπόν, ότι ο πρύτανης, ο πρόεδρος και μια σειρά «αξιωματούχων», που συγκροτούν την «ηγεσία» των ιδρυμάτων της εγχώριας τριτοβάθμιας εκπαίδευσης θα εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία από το φοιτητικό σώμα. Η ρύθμιση αυτή παρουσιάστηκε από το υπουργείο και αποθεώθηκε από κάθε είδους «σοφούς» τις ελληνικής κοινωνίας και της ακαδημαϊκής κοινότητας, ως η επιτομή της δημοκρατίας, ως η λύση των προβλημάτων διαπλοκής καθηγητών με τις καθεστωτικές παρατάξεις ΔΑΠ-ΠΑΣΠ , ως η μόνη δυνατή λύση για την εκλογή του καλύτερου και αξιότερου πρύτανη – μόνο το κυπριακό δεν μας είπαν ότι θα λύσει!!!

Η πραγματικότητα όμως όπως την αναγνώρισε και την αναγνωρίζει το φοιτητικό κίνημα μέσα στην ανάλυση και την αιτηματολογία, στα πλαίσια των αποφάσεών του είναι πώς ο νόμος πλαίσιο αποτελεί ένα και ενιαίο νομοθέτημα που διατρέχεται από μία και ορισμένη λογική και στοχοθεσία. Αυτό άλλωστε ισχύει και για την ίδια την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που αποτελεί μια συνέχεια από τη μεταπολίτευση και μετά και σήμερα εκφράζεται από την απόπειρα της κυβέρνησης να εφαρμόσει στην πράξη το νέο νόμο και να αναγνωρίσει τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών.

Επομένως δεν μπορεί να αποτελεί ρύθμιση δημοκρατική και προοδευτική η εκλογή των πρυτάνεων με καθολική ψηφοφορία όταν αποτελεί εξέλιξη του θεσμού της φοιτητικής συνδιοίκησης που:

1. Φέρει ιστορικά μερίδιο ευθύνης για τη διαπλοκή καθεστωτικών παρατάξεών, την ενίσχυση τους και την ακίνδυνη διαχείριση και ενσωμάτωση των αγώνων του φοιτητικού κινήματος (βλ παράρτημα)
2. Δεν δίνει καμία λύση στο ζήτημα της συναλλαγής όπως ευαγγελίζονται οι εμπνευστές και οι υποστηρικτές, αλλά αντίθετα με την απεμπλοκή του οργανωμένου συνδικαλισμού από την εκλογική διαδικασία τις αποπολιτικοποιεί και αφήνει το έδαφος στις «έμπειρες» σε αυτά, ΔΑΠ και ΠΑΣΠ να συνεχίσουν τις πελατειακές σχέσεις με δημοκρατικό και καθολικό προκάλυμμα.

τη στιγμή που αποτελεί μέρος ενός συνολικότερου νομοθετήματος που:

1. έχει ουσιαστικά απονομιμοποιηθεί στο εσωτερικό του πανεπιστημίου αλλά και στα μάτια ολόκληρης της κοινωνίας από τους συλλογικούς και μαζικούς μας αγώνες τα προηγούμενα έτη με αποκορύφωμα τις εκατοντάδες καταλήψεις και τις πορείες με χιλιάδες κόσμου κατά τα έτη 2006 και 2007.
2. περιέχει βαθιά αντιδημοκρατικές ρυθμίσεις οι οποίες περιστέλλουν το άσυλο των κοινωνικών αγώνων σε ακαδημαίκό, θέτουν αναχώματα στη λειτουργία των φοιτητικών συλλόγων και στη δυνατότητά τους να προβαίνουν σε ριζοσπαστικές και δυναμικές μορφές πάλης, όπως είναι οι καταλήψεις( απώλειες εξαμήνων αν δε συμπληρωθούν 13 βδομάδες μαθημάτων ανά εξάμηνο).
3. επιχειρεί να δυσχεράνει την καθημερινότητα του φοιτητή εντείνοντας τους ρυθμούς σπουδών (2ν όριο σπουδών και διαγραφές φοιτητών, αλυσίδες μαθημάτων κλπ) και δυσχεραίνοντας τους όρους εξέτασης ( εξεταστική περίοδος τριών εβδομάδων) και να πειθαρχήσει το φοιτητικό σώμα μέσα από τη σύνταξη εσωτερικού κανονισμού που προβλέπει ποινές έως και οριστικής αποβολής από το πανεπιστήμιο.
4. στην προσπάθεια εξορθολογισμού των δαπανών περιορίζει τις φοιτητικές παροχές ή αδιαφορεί για αυτές βάζοντας επιπλέον σκοπέλους για την καθημερινότητα του φοιτητή.

και μιας ενιαίας κίνησης του κράτους στην εκπαίδευση που αποσκοπεί:

1. στη διάλυση της εργασιακής προοπτικής της νεολαίας και στο χτύπημα των επαγγελματικών δικαιωμάτων των φοιτητών μέσα από σπασίματα προγραμμάτων σπουδών, εισαγωγή ειδικεύσεων στα πτυχία , μέσα από την αναγνώριση των ΚΕΣ κλπ.
2. στη διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου εργαζομένου που θα είναι υπάκουος και πειθήνιος και ευέλικτος και επανακαταρτίσημος στις βουλές και τις απαιτήσεις του εργοδότη του.

Και ο κλήρος πέφτει στους πρυτάνεις…

Αφού οι φοιτητές, με μαζικούς, συλλογικούς και νικηφόρους αγώνες εναντιώνονται όλα αυτά τα χρόνια στις απόπειρες εφαρμογής της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, πετυχαίνοντας νίκες, όπως τη μη αναθεώρηση του Αρθρου16 του συντάγματος ή και την αδυναμία κεντρικής εφαρμογής των διατάξεων του νόμου πλαίσιο, αυτήν την περίοδο επιχειρείται η τμηματική , περιφερειακή εφαρμογή των αντιδραστικών νομοθετημάτων. Αυτή είναι μια διαδικασία που περνάει μέσα από τις επιμέρους συγκλήτους και τις συνελεύσεις τμημάτων, επομένως και οι πρυτάνεις και τα μέλη ΔΕΠ έχουν μια πολύ συγκεκριμένη ευθύνη για την εφαρμογή ρυθμίσεων που πλήττουν την καθημερινότητά μας και υποθηκεύουν το μέλλον μας : ουσιαστικά περνάει μέσα από τα χέρια τους!! Για παράδειγμα σε πολλές σχολές όπως στο οικονομικό πανεπιστήμιο επιχειρείται η κατάρτιση 4ετους αναπτυξιακού προγράμματος και εσωτερικού κανονισμού, η λίστα συγγραμμάτων ήδη εφαρμόζεται δημιουργώντας πλειάδα προβλημάτων τόσο στους φοιτητές όσο και στις γραμματείες, κλπ. Ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος των επιχειρούμενων αλλαγών με τις αποφάσεις των συλλογικών μας οργάνων και με τις μαζικές μας κινητοποιήσεις μπλοκάρεται.

Χαίρε παντοδύναμε πρόεδρε του τμήματος,
Οι φοιτητές σε χαιρετούν…

Τελικά όπως αναδείχτηκε, η ρύθμιση αυτή ούτε δημοκρατία, ούτε διαφάνεια φέρνει στο εσωτερικό του πανεπιστημίου. Τελικά πού αποσκοπεί; Αν και ο υπότιτλος φαντάζει κάπως υπερβολικός, τελικά απαντά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στο ερώτημα. Αυτό καθώς η συνέχεια της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης απαιτεί μια κεντρική εξουσία μέσα στα πανεπιστήμια που να είναι τόσο, ισχυρή θεσμικά, όσο ταυτόχρονα και να έχει νομιμοποίηση στα μάτια της λεγόμενης ακαδημαϊκής κοινότητας, ώστε να περνά τα νέα μέτρα παρακάμπτοντας τις φοιτητικές αντιδράσεις ή ποινικοποιώντας τις (βλέπε τις εκδικητικές απόπειρες του τμήματος των ηλεκτρολόγων για απώλεια εξεταστικών, λόγω των καταλήψεων για τη δολοφονία Γρηγορόπουλου.).Το πρώτο σκέλος της μεγέθυνσης των αρμοδιοτήτων των πρυτάνεων-προέδρων επιτυγχάνεται μέσα από το νόμο πλαίσιο: ο πρύτανης και το συμβούλιο του καταλύουν το άσυλο, ο πρόεδρος κάθε σχολής συγκροτεί πειθαρχικά, η σύνοδος των πρυτάνεων αποτελεί τον πιο αξιόπιστο συνομιλητή της κυβέρνησης μέσα στα πανεπιστήμια. Υπό αυτήν την έννοια, το μέτρο της «καθολικής ψηφοφορίας» εξυπηρετεί το δεύτερο σκέλος: την καθολική νομιμοποίηση από όλους τους φοιτητές των εξουσιών που έχει ο πρύτανης ή ο πρόεδρος σε ένα ίδρυμα. Ένας πρόεδρος που στηρίζεται από «όλους τους φοιτητές» (όσους θα κινητοποιούσαν ΔΑΠ και ΠΑΣΠ δηλαδή) μπορεί πολύ πιο εύκολα να παρακάμψει τις αποφάσεις των φοιτητικών συλλόγων από κάποιον που έχει στηριχθεί από κάποιες «απαξιωμένες» καθεστωτικές παρατάξεις(όπως γίνεται σήμερα)...

2ος Χρόνος προσπάθειας εφαρμογής των πρυτανικών-προεδρικών εκλογών στα ΑΕΙ-ΤΕΙ

Η εμπειρία…

Αυτή ακριβώς η μεγάλη σημασία των προεδρικών-πρυτανικών εκλογών για το προχώρημα της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης φαίνεται και από την πρεμούρα για την εφαρμογή του νέου μέτρου που έπιασε το υπουργείο, τους καθηγητές, τα ΜΜΕ και τις καθεστωτικές παρατάξεις την περασμένη χρονιά.


Έτσι είδαμε:

1. τη ΔΑΠ στο ΠΑΠΕΙ με την ανοχή-στήριξη της συγκλήτου να επιστρατεύει μπράβους και παρα-κρατικούς με πα-ραλάιζερ. (βλ. φωτογραφία)
2. Την πρυτανεία στο ΑΠΘ να περικυ-κλώνει τη σχολή με μπάτσους, παραβιά-ζοντας το άσυλο!!!
3. Στο πολυτεχνείο Κρήτης ο διαβόητος πρύτανης Γρυσπολλάκης δεν δίστασε να φέρει «φουσκωτούς φίλους του» και να απειλεί τους φοιτητές με επ’ αόριστον κλείσιμο και απώλειες εξαμήνων, όπως έχει κάνει στο παρελθόν.

Παρόλα αυτά οι φοιτητές συλλογικά κατόρθωσαν να απονομιμοποιήσουν τις εκλογές στις περισσότερες σχολές σε όλη την Ελλάδα.

Η στάση των παρατάξεων της επίσημης αριστεράς…

Ωστόσο σε μια τόσο κρίσιμη μάχη για το φοιτητικό κίνημα οι υπόλοιπες αριστερές δυνάμεις πάλι έδειξαν τις χρόνιες ανεπάρκειες τους.

Το ΔΙΚΤΥΟ προσπαθούσε να μας πείσει ότι η νέα ρύθμιση για τις πρυτανικές ήταν πάγια θέση των φοιτητών ερχόμενο σε αντίθεση με μια ολόκληρη επιχειρηματολογία που το φοιτητικό κίνημα έχει αναπτύξει. Ενώ ήταν σαφές επηρεασμένο από τις αντιφάσεις του κεντρικού πολιτικού του φορέα , του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ. της θεσμολαγνείας και της αδυναμίας να πάρει επιλογές ρήξης( ήταν βλέπετε και τα 18% στις δημοσκοπήσεις…). Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της ΑΡΕΝ ΠΑΝΤΕΙΟΥ που αν και στήριξε ενεργητικά τις κινητοποιήσεις απέναντι στις πρυτανικές με το νέο νόμο, την επομένη υποχρεώθηκε σε «δημόσια απολογία».

Η ΠΚΣ γενικά στήριξε (αν και με όχι ιδιαίτερη ζέση ) τα πολιτικά πλαίσια για αποχή στις πρυτανικές. Ωστόσο η αδυναμία να αντιληφθεί την κεντρικότητα της μάχης αυτής για το κίνημα, σε συνδυασμό με την ηττοπάθεια που καλλιεργεί την οδήγησαν σε μια συνεχή καταγγελιολογία που πατούσε στη λογική «αφού θα χάσει το κίνημα ας φωνάξω τουλάχιστον». Μάλιστα οι συνάδελφοι της ΠΚΣ φτάσαν στο σημείο να καταγγέλλουν τις κινητοποιήσεις φοιτητικών συλλόγων και να κρατούν ίσες αποστάσεις από τους μπράβους και τους κινητοποιούμενους φοιτητές.


Οι προεδρικές εκλογές στη νομική…

Από όλα τα παραπάνω φαίνεται ότι είναι κρίσιμη και για τη σχολή μας η εναντίωση στην κεντρική αυτή πλευρά του νέου νόμου. Γνωρίζοντας τη δυσκολία επίτευξης συμμαχιών σε μια ωστόσο σημαντική σκοπιά της μεταρρύθμισης οφείλουμε μαζικά να δώσουμε την απάντησή μας σε όλους όσους θέλουν να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς:


- ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΠΡΟΕΔΡΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟΝ ΝΕΟ ΝΟΜΟ.


- ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΙ ΑΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΘΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ Ή ΠΡΥΤΑΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΙΣ ΑΠΟΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΕ ΑΠΟΧΗ.


- ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΟΥΜΕ ΤΗ ΣΧΕΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΛΑΒΕΙ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ.


- ΔΕΝ ΔΙΝΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΛΕΥΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΣΕ ΥΠΕΡΠΡΥΤΑΝΕΙΣ - ΥΠΕΡΠΡΟΕΔΡΟΥΣ ΠΟΥ ΔΥΣΧΕΡΑΙΝΟΥΝ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΥΠΟΘΗΚΕΥΟΥΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ!

Ρ.Α.Πα.Ν.-Σ.Α.Φ.Ν.
(ε.α.α.κ.)