ΚΟΙΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΣΧΗΜΑΤΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ ΕΑΑΚ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ 6/3

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ VS ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΑΥΤΟΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ

Τη στιγμή που μια σειρά από ζητήματα απασχολούν τους φοιτητικούς συλλόγους όλων των σχολών, ζητήματα που πηγάζουν από την πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση με τις επιταγές της ΕΕ, τη στιγμή που χιλιάδες φοιτητές πετιούνται έξω από τη σχολή τους ενώ οι περικοπές σε σίτιση και στέγαση οδηγούν μέχρι και σε φαινόμενα όπως το περιστατικό των 3 φοιτητών στη Λάρισα που πέθαναν χρησιμοποιώντας για θέρμανση ένα αυτοσχέδιο μαγκάλι, μετά από πολλές άκαρπες προσπάθειες διεξαγωγής Γενικών Συνελεύσεων και λήψης αποφάσεων, βρισκόμαστε μπροστά στη διεξαγωγή άλλης μια Γενικής Συνέλευσης, την Τετάρτη 6/3.

Συγκεκριμένα, ο Φοιτητικός Σύλλογος Νομικής καλείται να συνεδριάσει, να συζητήσει και να αποφασίσει για τα εξής ζητήματα:  την περικοπή συγγραμμάτων και κωδικών, τις διαγραφές φοιτητών στα ν+2 (6) και στα 2ν (8) χρόνια, την ψήφιση του νέου κώδικα δικηγόρων που εισάγει αμισθί μαθητεία, με κυρίαρχο την επικείμενη ψήφιση του Σχεδίου Αθηνά, που συγχωνεύει και κλείνει τμήματα και σχολές, διασπώντας τα πτυχία και διαλύοντας την εργασιακή προοπτική χιλιάδων φοιτητών και το οποίο ανοίγει το δρόμο για την εισαγωγή κατευθύνσεων και τη διάσπαση του πτυχίου και στη Νομική.

Σε αυτό το φόντο, οι καθεστωτικές παρατάξεις και κυρίαρχα στο σύλλογό μας η ΔΑΠ, διαδραματίζουν πολύ συγκεκριμένο ρόλο στην αποσυγκρότηση των συλλογικών διαδικασιών, στο σαμποτάρισμα κάθε προσπάθειας διεξαγωγής Γενικής Συνέλευσης, μην υπογράφοντας όλη τη χρονιά τα κείμενα Δ.Σ. που καλούν σε αυτές και διαχέοντας στο φοιτητικό σώμα μια λογική ατομικισμού, απάθειας και καριερισμού προσπαθώντας να εξασφαλίσουν την παθητική συναίνεση των φοιτητών στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Συνεπώς, είναι χρέος όλων των κινηματικών δυνάμεων του συλλόγου να ορθώσουν αντιστάσεις απέναντι σε μια τέτοια κατεύθυνση αποσυγκρότησης των συλλογικών διαδικασιών συμμετέχοντας και υποστηρίζοντας με κάθε τρόπο την διεξαγωγή Γενικών Συνελεύσεων.

Θεωρούμε, λοιπόν, βαθιά προβληματικό το γεγονός ότι μια κινηματική δύναμη, όπως το ΜΑΣ, επιλέγει για άλλη μια φορά με τη στάση του να υπονομεύσει τη διαδικασία της Γενικής Συνέλευσης διακηρύσσοντας ότι δεν θα συμμετάσχει στη ΓΣ της Τετάρτης 6/3 καθώς τελικά θα συμμετέχει σε δικιά του αυτοτελή κινητοποίηση, την ίδια ώρα που η συντριπτική πλειοψηφία των Φοιτητικών Συλλόγων της Αθήνας θα πραγματοποιούν ΓΣ. Έτσι, φαίνεται για άλλη μια φορά, αυτή τη φορά με τον πιο καταφανή τρόπο, το πως το ΜΑΣ ιεραρχεί την συγκρότηση και την ενδυνάμωση του δικού του περιχαρακωμένου κομματικού μπλοκ πάνω από την δυνατότητα και την ανάγκη οι φοιτητές να αποφασίζουν και να δρουν συλλογικά και ενιαία.

Αυτή η τακτική αποκτά πάγια χαρακτηριστικά, καθώς παρόμοια ήταν η στάση του ΜΑΣ και στην προηγούμενη ΓΣ στις 19/2 όπου αποχώρησε καταγγέλλοντας τη διαδικασία χωρίς να δεχτεί καν να γίνει καταμέτρηση των παρευρισκομένων φοιτητών. Είναι σαφές, λοιπόν, ότι το ΜΑΣ είτε συμμετέχει στις συνελεύσεις χρησιμοποιώντας τες ως πεδίο στείρας πολιτικής αντιπαράθεσης και ανταλλαγής καταγγελιών είτε απέχει από αυτές συγκροτώντας τις δικές του παράλληλες, πιο στενές, «πιο αριστερές» δομές, όπως οι Επιτροπές Αγώνα και οι Συνελεύσεις Ετών ως υποκατάστατο της ΓΣ, διασπώντας έτσι το σύλλογο. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και το κάλεσμά του σε εκλογοαπολογιστική συνέλευση, ανάγοντας σε μεγαλύτερη αναγκαιότητα την «αποτίμηση του έργου» των πολιτικών δυνάμεων από τη λήψη αγωνιστικών αποφάσεων και την ένταξη του συλλόγου σε κινηματική τροχιά.

Εμείς, ως ΕΑΑΚ, καταγγέλλουμε τη συγκεκριμένη απόφαση του ΜΑΣ να απέχει από τη ΓΣ της Τετάρτης γιατί θεωρούμε ότι σε μια τέτοια συγκυρία τόσο κρίσιμη για τους φοιτητικούς συλλόγους και το λαϊκό κίνημα είναι αναγκαίο οι φοιτητές να παλεύουν για τα δικαιώματά τους συλλογικά και ενιαία μέσα από τους Φοιτητικούς Συλλόγους και τις Γενικές Συνελεύσεις, πόσω μάλλον εν όψει της πανεκπαιδευτικής πορείας της Πέμπτης 7/3 αλλά και της αδυναμίας του συλλόγου να τοποθετηθεί για τα ζητήματα που τον αφορούν για μεγάλο διάστημα.

Είναι, τέλος, αναγκαίο οι κινηματικές πολιτικές δυνάμεις κάθε συλλόγου να συσπειρώνονται γύρω από τα ζητήματα που πλήττουν άμεσα τους φοιτητές και να έχουν έναν ενιαίο βηματισμό προκειμένου έτσι να μπορούν να δώσουν μια μαχητική απάντηση και μια προοπτική νίκης στο φοιτητικό σώμα απέναντι στην επίθεση της κυβέρνησης σε εργαζομένους και νεολαία με τον τρόπο που αυτή εξειδικεύεται στο χώρο της εκπαίδευσης.

 

Ρ.Α.Πα.Ν. – Σ.Α.Φ.Ν. / ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ

ΕΑΑΚ

ΓΙΑ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΑ

 

ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗΣ

　

TEACHER LEAVE US

KIDS ALONE 

Για ακόμη μία φορά στην εξεταστική που πέρασε πολλοί από μας αναρωτηθήκαμε αν υπάρχει έστω και ο στοιχειώδης σεβασμός των καθηγητών προς τους φοιτητές και αν ο πληθυντικός και το «συνάδελφε» με τα οποία μας απευθύνονται έχουν όντως κάποιο νόημα. Το γεγονός ότι στην εξεταστική κάθε ένας από μας αντιμετωπιζόταν ως ύποπτος αντιγραφής με τους επιτηρητές και τους επιβλέποντες καθηγητές να παίρνουν “δρακόντεια μέτρα”, μάλλον μας θύμισε εποχές λυκείου διαλύοντας αυταπάτες περί ισότιμης σχέσης καθηγητή- φοιτητή.

Πέρα όμως από συνήθεις πρακτικές, τις οποίες για ακόμα μία φορά είδαμε: αλλαγή αίθουσας, απαίτηση να αφήνουμε τις τσάντες μας στο διάδρομο, έλεγχος στους κώδικες η καθηγητική αυθαιρεσία όσον αφορά την επιτήρηση έβαλε φέτος πολύ ψηλά τον πήχυ. Πιο συγκεκριμένα ζητήθηκε από τους φοιτητές να μην χρησιμοποιήσουν τους διανεμηθέντες από τη σχολή(!) κώδικες, γιατί είναι σχολιασμένοι. Μάλιστα η κυρία Παπαρσενίου μην αντέχοντας άλλο την “αναξιοκρατία’” σημείωσε πάνω στο γραπτό φοιτήτριας στην εξέταση του κληρονομικού ότι χρησιμοποιεί κώδικα που περιέχει σχολιασμό-νομολογία. Σε μία περίοδο που τα δωρεάν διανεμόμενα συγγράμματα περικόπτονται και από αυτό το εξάμηνο είναι ορατός ο κίνδυνος να μην πάρουμε κανένα δωρεάν σύγγραμμα , οι καθηγητές με την “αυστηρή πλην αξιοκρατική” επιτήρησή τους μας εξωθούν στο να ξαναγοράσουμε τα βιβλία τα οποία η σχολή ήδη μας έχει διανείμει!.

Δεδομένης μάλιστα αυτής της στάσης της κυρίας Παπαρσενίου δεν θα πρέπει να προκαλεί έκπληξη το γεγονός, ότι υπέδειξε στους φοιτητές που παρακολουθούν το Ειδικό Ενοχικό να αγοράσουν τα συγγράμματά τους,γιατί από αυτό το εξάμηνο δεν θα διανεμηθεί τίποτα. Προφανώς η προτροπή αυτή δεν αποτελεί απλώς μία απαισιόδοξη οπτική πάνω στα πράγματα , αλλά και μία πολιτική θέση, η οποία ταυτίζεται με την κυβερνητική πολιτική περικοπών στο πανεπιστήμιο. Φαίνεται συνεπώς πως οι καθηγητές παρότι διακηρυκτικά αγωνιούν για την πρόοδο μας, εν τέλει όχι μόνο επιδεικνύουν σιωπηρή ανοχή απέναντι στη αναδιαρθρωτικές αλλάγές του Υπουργείου Παιδείας, αλλά επιπλέον επιτείνουν το πρόβλημα των κομμένων συγγραμμάτων με τέτοιου είδους συμπεριφορές και απαιτήσεις.

 

Οι πλήρως αυταρχικές πρακτικές επιτήρησης σε συνδυασμό με τα αδικαιολόγητα και μαζικά κοψίματα, για τα οποία άλλωστε φημίζεται η σχολή μας αναδεικνύουν μία νέα προσέγγιση της έννοιας της ακαδημαϊκής ελευθερίας από τους καθηγητές μας. Για τους καθηγητές ακαδημαϊκή ελευθερία είναι το να διαβάζουμε από πολλά εγχειρίδια για κάθε μάθημα (ειδικά όταν τίθεται υπό διαπραγμάτευση η διανομή ακόμη και των βασικών συγγραμμάτων). Για μας όμως η έννοια αυτή είναι μία δημοκρατική παρακαταθήκη των φοιτητικών αγώνων, που εξασφαλίζει ότι ο φοιτητής δεν θα είναι έρμαιο των απαιτήσεων κάθε καθηγητή και ότι δεν θα του συμπεριφέρονται σαν να βρίσκεται σε τάξη φροντιστηρίου. Συνεπώς η διεκδίκηση ανθρώπινων όρων εξέτασης δεν είναι για μας ένα συντεχνιακό αίτημα, ένα κεκαλυμμένο στην ουσία αίτημα για αντιγραφή αλλά ένα αίτημα για την προάσπιση του των δημοκρατικών στοιχείων το¬υ χαρακτήρα του πανεπιστημίου. Καμία ανοχή σε κανένα δείγμα καθηγητικής αυθαιρεσίας!

ΓΛΥΚΕΡΙΑ ΣΙΟΥΤΗ: <<ΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΙ ΕΓΩ>>

(ή αλλιώς οι καθηγητές της Νομικής πρώτοι διδάξαντες στα Συμβούλια Ιδρύματος)

 

Η καθηγήτρια Δημοσίου Δικαίου, Γλυκερία Σιούτη, η οποία διατηρεί δικηγορική εταιρεία (!) με τον επίσης καθηγητή μας, Σπ. Φλογαϊτη  (ιδρυτή ιδιωτικής νομικής σχολής στο Σούνιο), έχει αξιομνημόνευτο παρελθόν στη πολιτική ζωή της χώρας -κυρίως δε στη κυβερνητική, ενώ το μέλλον της στην  «εξυγίανση» των Ελληνικών Πανεπιστημίων διαγράφεται ακόμη πιο λαμπρό, καθώς η ίδια πρωτοστάτησε στη συγκρότηση των Συμβουλίων Ιδρύματος, με την υποψηφιότητά της και τη μετέπειτα εκλογή της στο Συμβούλιο Ιδρύματος του ΕΚΠΑ.

Η κ. Σιούτη έχει εμπλακεί κατά καιρούς σε ποικίλης φύσεως οικονομικά σκάνδαλα, καθώς είχε χειριστεί ως νομικός τόσο την υπόθεση Τοπλού, δηλαδή την μεταβίβαση με παράνομο τρόπο από τη μονή Τοπλού της περιοχής Κάβο Σίδερο, όσο και υποθέσεις που αφορούσαν στη SIEMENS και την νομική κάλυψη του κ. Χριστοφοράκου. Το κυριότερο βέβαια σε όλη την ακαδημαϊκή της καριέρα ήταν ότι διορίστηκε νομικός σύμβουλος του τότε πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, μέχρι που παραιτήθηκε όταν βγήκαν στη φόρα οι παραπάνω νομικές της επιτυχίες. Είχε δηλώσει όμως τότε ότι αν της ζητηθεί θα προσφέρει αμέσως τις υπηρεσίες της στην κυβέρνηση.

Έτσι, λοιπόν, σήμερα  κάνει πράξη αυτή της την υπόσχεση, καθώς μαζί με τους λοιπούς καθηγητές μας συμμετέχει στα Συμβούλια Ιδρύματος, υλοποιώντας τις επιταγές της κυβέρνησης για διάλυση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του ελληνικού Πανεπιστημίου. Η σύσταση των Συμβουλίων πλέον αποτελεί πραγματικότητα ,αφού η εκλογή των μελών τους έγινε ηλεκτρονικά, εντελώς αντιδημοκρατικά, κάτω από τη μύτη των φοιτητών και παρά την ή μάλλον λόγω της εκφρασμένης αντίδρασης του φοιτητικού σώματος. Έτσι δίνεται πλέον ο χώρος για την πλήρη αλλαγή του εκπαιδευτικού χάρτη και την μετατροπή του Πανεπιστημίου σ ένα αυταρχικό εκπαιδευτήριο-στα πρότυπα πάντα του εξωτερικού.

 

Με την εισαγωγή των Συμβουλίων καταργείται η κεκτημένη δυνατότητα των φοιτητών να διαμορφώνουν το πρόγραμμα και τους ρυθμούς σπουδών τους και να θέτουν αναχώματα σε κάθε προσπάθεια κατάργησης του δημόσιου, δωρεάν και κυρίως δημοκρατικού χαρακτήρα του Πανεπιστημίου, μέσω των συλλογικών τους διεκδικήσεων και της συμμετοχής τους στις συνεδριάσεις των καθηγητών και της διοίκησης. Μ’ αυτό τον τρόπο ανάγεται ο ατομικός δρόμος ως η μοναδική λύση για τη σίγουρη έξοδο από το Πανεπιστήμιο, με αποτέλεσμα την επιστροφή στων φοιτητών στα αμφιθέατρα [αφού δε θα έχουμε ούτε και συγγράμματα], την πειθάρχηση στις βουλές των καθηγητών και άρα την εντατικοποίηση μας στα πλαίσια του όλο και πιο αυταρχικού πλαισίου σπουδών [διαγραφές, αλυσίδες μαθημάτων, εισαγωγή κατευθύνσεων, αυστηρά εξεταστικά φίλτρα, διάσπαση πτυχίων].

 

Κι όλα αυτά, γιατί; Για να γίνουμε οι φοιτητές -ρομπότ του νέου Πανεπιστημίου που ξετυλίγεται μπροστά μας και αργότερα οι πειθήνιοι, ελαστικοί εργαζόμενοι των αναγκών της αγοράς, χωρίς ενιαία πτυχία, χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα, που θα εργάζονται αμισθί [βλ. νέο κώδικα δικηγόρων] και βλέποντας πλέον τον συνάδελφό μας ως εμπόδιο στη ατομική επαγγελματική μας σταδιοδρομία δε θα μπορούμε να διεκδικήσουμε με μια φωνή αυτά που μας ανήκουν.

 

Επειδή όμως από τα Συμβούλια Ιδρύματος, όπως και από κάθε άλλη πτυχή του νόμου Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου και του Σχεδίου Αθηνά,και ευρύτερα από την κυβερνητική εκπαιδευτική πολιτική πληττόμαστε ενιαία, οφείλουμε να απαντήσουμε και ενιαία. Πρέπει λοιπόν να πάρουμε σαφή θέση ενάντια στο Πανεπιστήμιο που σχεδιάζουν για μας χωρίς εμάς και με όπλο τις συλλογικές μας διαδικασίες να διεκδικήσουμε ένα Πανεπιστήμιο με ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών, ενιαία πτυχία, κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα, ένα Πανεπιστήμιο στα χέρια των ίδιων των φοιτητών.  ­

ΠΑΡΤΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΧΗΜΑΤΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ -ΥΠΟ ΣΥΓΓΡΑΦΗ- ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΜΑΣ, CONTRA LEGEM

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΡΑΠαΝ - ΣΑΦΝ ΦΤΑΝΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΜΕΤΡΟ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ